اين دعا معروف به دعاى شبوّر [دعاى عطا و بخشش] است،كه خواندن آن در ساعت آخر روز جمعه مستحب است و پوشيده نماند كه اين‏ دعا از دعاهاى مشهور است و بيشتر علماى گذشته بر خواندن اين دعا مواظبت مى‏نمودند.در(مصباح)شيخ طوسى و(جمال الاسبوع) سيّد ابن طاووس و كتب كفعمى به سندهاى معتبر از جناب محمّد بن عثمان عمروى رضوان الله عليه كه از نوّاب حضرت صاحب الامر بود از حضرت باقر عليه السّلام و امام صادق عليه السّلام روايت شده علاّمه مجلسى رحمه اللّه اين دعا را همراه با شرح در كتاب(بحار)ذكر نموده است.اين‏ دعا چنان‏كه در كتاب(مصباح)شيخ آمده چنين است:


بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم

اَللّـهُمَّ اِنّي اَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الْعَظيمِ الاَْعْظَمِ الاَْعَزِّ الاَْجَلِّ الاَْکْرَمِ الَّذي اِذا دُعيتَ بِهِ عَلي مَغالِقِ اَبْوابِ السَّمآءِ لِلْفَتْحِ بِالرَّحْمَةِ انْفَتَحَتْ، وَاِذا دُعيتَ بِهِ عَلي مَضآئِقِ اَبْوابِ الاَْرْضِ لِلْفَرَجِ انْفَرَجَتْ، وَاِذا دُعيتَ بِهِ عَلَي العُسْرِ لِلْيُسْرِ تَيَسَّرَتْ، وَاِذا دُعيتَ بِهِ عَلَي الاَْمْواتِ لِلنُّشُورِ انْتَشَرَتْ، وَاِذا دُعيتَ بِهِ عَلي کَشْفِ الْبَأسآءِ وَالضَّرّاءِ انْکَشَفَتْ، وَبِجَلالِ وَجْهِکَ الْکَريمِ اَکْرَمِ الْوُجُوهِ وَاَعَزِّ الْوُجُوهِ الَّذي عَنَتْ لَهُ الْوُجُوهُ وَخَضَعَتْ لَهُ الرِّقابُ وَخَشَعَتْ لَهُ الاَْصْواتُ وَوَجِلَتْ لَهُ الْقُلُوبُ مِنْ مَخافَتِکَ، وَبِقُوَّتِکَ الَّتي بِها تُمْسِکُ السَّمآءَ اَنْ تَقَعَ عَلَي الاَْرْضِ إلاّ بِاِذْنِکَ، وَتُمْسِکُ السَّماواتِ وَالاَْرْضَ اَنْ تَزُولا، وَبِمَشِيَّتِکَ الَّتي دانَ )کانَ( لَهَا الْعالَمُونَ، وَبِکَلِمَتِکَ الَّتي خَلَقْتَ بِهَا السَّماواتِ وَالاَْرْضَ، وَبِحِکْمَتِکَ الَّتي صَنَعْتَ بِهَا الْعَجآئِبَ وَخَلَقْتَ بِهَا الظُّلْمَةَ وَجَعَلْتَها لَيْلاً وَجَعَلْتَ اللَّيْلَ سَکَناً )مَسْکَناً( وَخَلَقْتَ بِهَا النُّورَ وَجَعَلْتَهُ نَهاراً وَجَعَلْتَ النَّهارَ نُشُوراً مُبْصِراً، وَخَلَقْتَ بِهَا الشَّمْسَ وَجَعَلْتَ الشَّمْسَ ضِيآءً، وَخَلَقْتَ بِهَا الْقَمَرَ وَجَعَلْتَ الْقَمَرَ نُوراً، وَخَلَقْتَ بِهَا الْکَواکِبَ وَجَعَلْتَها نُجُوماً وَبُرُوجاً وَمَصابيحَ وَزينَةً وَرُجُوماً، وَجَعَلْتَ لَها مَشارِقَ وَمَغارِبَ وَجَعَلْتَ لَها مَطالِعَ وَمَجارِيَ، وَجَعَلْتَ لَها فَلَکاً وَمَسابِـحَ وَقَدَّرْتَها فِي السَّمآءِ مَنازِلَ فَاَحْسَنْتَ تَقْديرَها، وَصَوَّرْتَها فَاَحْسَنْتَ تَصْويرَها وَاَحْصَيْتَها بِاَسْمآئِکَ اِحْصآءً وَدَبَّرْتَها بِحِکْمَتِکَ تَدْبيراً فأحْسَنْتَ تَدْبيرَها وَسَخَّرْتَها بِسُلْطانِ اللَّيْلِ وَسُلْطانِ النَّهارِ وَالسّاعاتِ وَعَدَدَ السِّنينَ وَالْحِسابِ، وَجَعَلْتَ رُؤْيَتَها لِجَميعِ النّاسِ مَرْئً واحِداً وَاَسْأَلُکَ اللّهُمَّ بِمَجْدِکَ الَّذي کَلَّمْتَ بِهِ عَبْدَکَ وَرَسُولَکَ مُوسَي بْنَ عِمْرانَ عَلَيْهِ السَّلامُ فِي الْمُقَدَّسينَ فَوْقَ اِحْساسِ الْکَرُّوبينَ )الْکَرُّوبِيّينَ( فَوْقَ غَمآئِمِ النُّورِ فَوْقَ تابُوتِ الشَّهادَةِ في عَمُودِ النّارِ وَفي )وَاِلي( طُورِ سَيْنآءَ وَفي جَبَلِ حُوريثَ فِي الْوادِ الْمُقَدَّسِ فِي الْبُقْعَةِ الْمُبارَکَةِ مِنْ جانِبِ الطُّورِ الاَْيْمَنِ مِنَ الشَّجَرَةِ وَفي اَرْضِ مِصْرَ بِتِسْعِ ايات بَيِّنات، وَيَوْمَ فَرَقْتَ لِبَني اِسْرآئيلَ الْبَحْرَ وَفِي الْمُنْبَجِساتِ الَّتي صَنَعْتَ بِهَا الْعَجآئِبَ في بَحْرِ سُوف، وَعَقَدْتَ مآءَ الْبَحْرِ في قَلْبِ الْغَمْرِ کَالْحِجارَةِ، وَجاوَزْتَ بِبَني اِسْرائيلَ الْبَحْرَ وَتَمَّتْ کَلِمَتُکَ الْحُسْني عَلَيْهِمْ بِما صَبَرُوا وَاَوْرَثْتَهُمْ مَشارِقَ الاَْرْضِ وَمَغارِبَهَا الَّتي بارَکْتَ فيها لِلْعالَمينَ، وَاَغْرَقْتَ فِرْعَوْنَ وَجُنُودَهُ وَمَراکِبَهُ فِي الْيَمِّ، و بِاسْمِکَ الْعَظيمِ الاَْعْظَمِ الاَْعَزِّ الاَْجَلِّ الاَْکْرَمِ وَبِمَجْدِکَ الَّذي تَجَلَّيْتَ بِهِ لِمُوسي کَليمِکَ عَلَيْهِ السَّلامُ في طُورِ سَيْناءَ، وَلاِِبْراهيمَ عَلَيْهِ السَّلامُ خَليلِکَ مِنْ قَبْلُ في مَسْجِدِ الْخَيْفِ، وَلاِِسْحقَ صَفِيِّکَ عَلَيْهِ السَّلامُ في بِئْرِ شِيع )سَبْع( وَلِيَعْقُوبَ نَبِيِّکَ عَلَيْهِ السَّلامُ في بَيْتِ ايل، وَاَوْفَيْتَ لاِِبْراهيمَ عَلَيْهِ السَّلامُ بِميثاقِکَ وَلاِِسْحقَ بِحَلْفِکَ وَلِيَعْقُوبَ بِشَهادَتِکَ وَلِلْمُؤْمِنينَ بِوَعْدِکَ وَلِلدّاعينَ بِاَسْمائِکَ فَاَجَبْتَ، وَبِمَجْدِکَ الَّذي ظَهَرَ لِمُوسَي بْنِ عِمْرانَ عَلَيْهِ السَّلامُ عَلي قُبَّةِ الرُّمّانِ )الزَّمانِ( وَبِاياتِکَ الَّتي وَقَعَتْ عَلي اَرْضِ مِصْرَ بِمَجْدِ الْعِزَّةِ وَالْغَلَبَةِ بِايات عَزيزَة وَ بِسُلْطانِ الْقُوَّةِ وَبِعِزَّةِ الْقُدْرَةِ وَبِشَأْنِ الْکَلِمَةِ التّآمَّةِ، وَبِکَلِماتِکَ الَّتي تَفَضَّلْتَ بِها عَلي اَهْلِ السَّماواتِ وَالاَْرْضِ وَاَهْلِ الدُّنْيا وَاَهْلِ الاْخِرَةِ، وَبِرَحْمَتِکَ الَّتي مَنَنْتَ بِها عَلي جَميعِ خَلْقِکَ، وَبِاسْتِطاعَتِکَ الَّتي اَقَمْتَ بِها عَلَي الْعالَمينَ، وَبِنُورِکَ الَّذي قَدْ خَرَّمِنْ فَزَعِهِ طُورُ سَيْنآءَ، وَبِعِلْمِکَ وَجَلالِکَ وَکِبْرِيآئِکَ وَ عِزَّتِکَ وَجَبَرُوتِکَ الَّتي لَمْ تَسْتَقِلَّهَا الاَْرْضُ وَانْخَفَضَتْ لَهَا السَّماواتُ وَانْزَجَرَ لَهَا الْعُمْقُ الاَْکْبَرُ، وَرَکَدَتْ لَهَا الْبِحارُ وَالاَْنْهارُ، وَ خَضَعَتْ لَهَا الْجِبالُ وَسَکَنَتْ لَهَا الاَْرْضُ بِمَناکِبِها، وَاسْتَسْلَمَتْ لَهَا الْخَلائِقُ کُلُّها، وَ خَفَقَتْ لَهَا الرِّياحُ في جَرَيانِها، وَخَمَدَتْ لَهَا النّيرانُ في اَوْطانِها، وَبِسُلْطانِکَ الَّذي عُرِفَتْ لَکَ بِهِ الْغَلَبَةُ دَهْرَ الدُّهُورِ وَحُمِدْتَ بِهِ فِي السَّماواتِ وَالاَْرَضينَ، وَبِکَلِمَتِکَ کَلِمَةِ الصِّدْقِ الَّتي سَبَقَتْ لاَِبينا ادَمَ عَلَيْهِ السَّلامُ وَذُرِّيَّتِهِ بِالرَّحْمَةِ وَاَسْأَلُکَ بِکَلِمَتِکَ الَّتي غَلَبَتْ کُلَّ شَيْء، وَبِنُورِ وَجْهِکَ الَّذي تَجَلَّيْتَ بِهِ لِلْجَبَلِ فَجَعَلْتَهُ دَکّاً وَخَرَّ مُوسي صَعِقاً، وَبِمَجْدِکَ الَّذي ظَهَرَ عَلي طُورِ سَيْنآءَ فَکَلَّمْتَ بِهِ عَبْدَکَ وَرَسُولَکَ مُوسَي بْنَ عِمْرانَ، وَبِطَلْعَتِکَ في ساعيرَ وَظُهُورِکَ في جَبَلِ فارانَ بِرَبَواتِ الْمُقَدَّسينَ وَجُنُودِ الْمَلائِکَةِ الصّافّينَ وَخُشُوعِ الْمَلائِکَةِ الْمُسَبِّحينَ، وَبِبَرَکاتِکَ الَّتي بارَکْتَ فيها عَلي اِبْراهيمَ خَليلِکَ عَلَيْهِ السَّلامُ في اُمَّةِ مُحَمَّد صَلَّي اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ، وَبارَکْتَ لاِِسْحقَ صَفِيِّکَ في اُمَّةِ عيسي عَلَيْهِمَا السَّلامُ، وَبارَکْتَ لِيَعْقُوبَ اِسْرآئيلِکَ في اُمَّةِ مُوسي عَلَيْهِمَا السَّلامُ، وَبارَکْتَ لِحَبيبِکَ مُحَمَّد صَلَّي اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ في عِتْرَتِهِ وَذُرِّيَّتِهِ وَاُمَّتِهِ، اَللّـهُمَّ وَکَما غِبْنا عَنْ ذلِکَ وَلَمْ نَشْهَدْهُ وَآمَنّا بِهِ وَلَمْ نَرَهُ صِدْقاً وَعَدْلاً اَنْ تُصَلِّيَ عَلي مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَاَنْ تُبارِکَ عَلي مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَتَرَحَّمَ عَلي مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد کَاَفْضَلِ ما صَلَّيْتَ وَبارَکْتَ وَتَرَحَّمْتَ عَلي اِبْراهيمَ وَآلِ اِبْراهيمَ اِنَّکَ حَميدٌ مَجيدٌ فَعّالٌ لِما تُريدُ وَاَنْتَ عَلي کُلِّ شَيْء قَديرٌ.

اَللّـهُمَّ بِحَقِّ هذَا الدُّعآءِ، وَبِحَقِّ هذِهِ الاَْسْمآءِ الَّتي لا يَعْلَمُ تَفْسيرَها وَلا يَعْلَمُ باطِنَها غَيْرُکَ صَلِّ عَلي مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَافْعَلْ بي ما اَنْتَ اَهْلُهُ، وَلا تَفْعَلْ بي ما اَنَا اَهْلُهُ وَاغْفِرْ لي مِنْ ذُنُوبي ما تَقَدَّمَ مِنْها وَما تَأَخَّرَ، وَوَسِّعْ عَلَيَّ مِنْ حَلالِ رِزْقِکَ وَاکْفِني مَؤُنَةَ اِنْسانِ سَوْء، وَجارِ سَوْء وَقَرينِ، سَوْء وَسُلْطانِ سَوْء، اِنَّکَ عَلي ما تَشآءُ قَديرٌ وَبِکُلِّ شَيْء عَليمٌ آمينَ رَبَّ الْعالَمينَ .[2]




خدايا!از تو خواستارم به نام بزرگت آن نام بزرگتر عزيزتر باشكوه‏تر گرامى‏تر،كه چون بر درهاى بسته‏ آسمان با آن نام خوانده شوى كه به رحمت گشوده شوند باز مى‏شوند و چون با آن بر درهاى‏ ناگشوده زمين خوانده شوى براى فرج گشوده شود،و جون با آن براى آسان شدن سختى خوانده شوى،آسان گردند و چون با آن بر مردگان براى زنده شدن خوانده شوى،زنده شوند و چون با آن براى رفع سختى و زيان خوانده‏ شوى برطرف گردد و مى‏خوانمت به شكوه جلوه گرامى‏ات،گرامى‏ترين جلوه‏ها و عزيزترين آنان‏كه چهره‏ها در برابرش‏ خوار گشته و گردنها خاضع شده و صداها آهسته گشته و دلها در برابر آن هراسناك‏ شده‏اند از ترس تو و تو را مى‏خوانم به نيرويت كه با آن آسمانها را نگاه داشتى از اينكه بر زمين افتد مگر به اجازه تو،و با آن آسمانها و زمين را از اينكه ويران شوند نگاه داشتى و مى‏خوانمت به اراده‏ات كه جهانيان در برابرش مطيعند،به كلمه‏ات كه با آن آسمانها و زمين را آفريدى،و به حكمتت كه با آن شگفتيها را ساختى، و تاريكى را با آن پديدآوردى و آن را شب قرار دادى،و شب را براى آرامش مقرّر داشتى و هم با آن حكمت نور را آفريدى‏ و آن را روز قرار دادى،و روز را مايه جنبش و بينايى سنجش ساختى،و نيز با آن خورشيد را آفريدى،و خورشيد را مايه تابش‏ نمودى،و با آن ماه را پديد آوردى و ماه را نورانى ساختى،و با آن ستارگان را خلق كردى و آنها را اخترانى تابناك و برجها و چراغها و زينت و عامل راندن شياطين قرار دادى براى ستارگان مشرقها و مغربها و نيز طلوع‏گاهها و گردشگاهها مقرّر ساختى و براى آنها مدارهايى كه در آنها شناورند قرار دادى و براى آنها در آسمان منزلگاههايى مقدر فرمودى،پس چه نيكو تقدير نمودى‏ و صورتگرى كردى و چه نيكو صورتشان دادى،و با نامهايت آنها را بر شمردى درخور و به حكمتت تدبير نمودى تدبيرى شايسته و چه نيكو تدبير كردى و با تسلّط بخشيدن شب و روز و ساعات بر آنها شمارش سالها و ثبت حساب را شناساندى،و ديدن آنها را براى همه مردم يكسان نمودى،و خدايا!از تو مى‏خواهم به‏ عظمتت كه با آن بنده و فرستاده‏ات موسى بن عمران(درود بر او)در ميان قدسيان، برتر از احسان كروبيّان،فراتر از سحابهاى نور،بر فراز تابوت شهادت،در عمودى از آتش،و در طور سينا،و در كوه حوريث،در وادى مقدّس،در بقعه با بركت از جانب راست كوه طور،از دل درخت و در زمين مصر،با نه معجزه‏ آشكار و روزى كه دريا را براى بنى اسرائيل شكافتى،و در چشمه‏هاى جوشنده كه با آن شگفتيهايى در درياى سوف برساختى و آب دريا را در دل گرداب همانند سنگ سخت بستى و بنى اسرائيل را از دريا به خشكى‏ رساندى و وعده نيكويت بر آنان كامل گشت به خاطر آنكه شكيبائى ورزيدند و آنان را وارث مشارق و مغارب زمينى كه در آن جهانيان را بركت دادى نمودى و فرعون و سپاهيان و مركبهايش را در دريا غرق كردى و به نام‏ بزرگت،آن نام بزرگ‏تر،با شكوه‏تر،گرامى‏تر،و به بزرگى‏ات كه با آن بر موسى كليمت(درود بر او)در طور سينا جلوه كردى و نيز براى ابراهيم(درود بر او)خليلت پيش از آن در مسجد خيف و براى اسحاق برگزيده‏ات(درود بر او)در چاه شيع و براى يعقوب(درود بر او) پيامبرت در بيت ايل و وفا كردى به پيمانت براى ابراهيم(درود بر او)و به سوگندت براى اسحاق‏ و به شهادتت براى يعقوب و به وعده‏ات براى اهل ايمان و براى دعاخوانان به نامهايت كه اجابتشان كردى و به بزرگى‏ات‏ كه براى موسى بن عمران(درود بر او)در قبّه رمّان نمايان شد،و به نشانه‏هايت كه‏ در زمين مصر،به بزرگوارى عزّت و غلبه‏ات واقع شد،با نشانه‏هاى تحسين‏برانگيز و حاكميت نيرومند و در سايه قدرت پرشكوت،به مقام كلمه تامّه،و كلماتى كه با آن بر اهل آسمانها و زمين و اهل دنيا و آخرت عطا و بخشش نمودى و به رحمتت كه با آن بر همه‏ آفريدگانت بخشش كردى،و به توانايى‏ات كه با آن جهانيان را برپا داشتى،و به نورت كه از هراسش‏ طور سينا بر خاك افتاد و به دانش و شكوه و بزرگى و عزّت و جبروتت كه زمين‏ تاب آن را نياورد،و آسمانها در برابرش زانو زدند و در برابرش عمق فروردين زمين فروتر گشت و درياها و نهرها در آستانش از حركت ايستاد،و كوهها فروتن شد و زمين با شانه‏هايش آرام گشت،و تسليم شدند همه آفريدگان در برابر آن و بادها در وزيدن خود در برابرش پريشان گشتند،و آتشها به درگاهش در جايگاه‏ خويش خاموش شدند و به فرمانروايى‏ات كه با آن همواره به پيروزى شناخته شدى،و با آن در آسمانها و زمين ستوده گشتى،و به كلمات كلمه‏صدقى كه به رحمت و بخشش براى پدرمان آدم(درود بر او)و نسلش پيشى گرفت،و از تو خواستارم به كلمه‏ات كه بر هر چيز چيره گشت و به نور جلوه‏ات‏ كه با آن بر كوه تجلّى نمودى و آن را فرو پاشيدى،و موسى مدهوش در افتاد و به بلنداى جاهت كه بر طور سينا نمايان شد،پس با آن،سخن گفتى با بنده و رسولت موسى بن عمران و به پرتو فروزانت در ساعير[كوهى در حجاز]و ظهور پر فروغت در فاران[كوهى نزديك مكه و محل مناجات پيامبر]در جايگاه بلند قدسيان و با سپاهيان صف كشيده از فرشتگان، و خشوع فرشتگان تسبيح كننده،و به بركاتت كه بدانها بر ابراهيم خليلت(درود بر او) در امّت محمّد(درود خدا بر او و خاندانش)و بر اسحاق برگزيده‏ات در امّت‏ عيسى(درود بر آن دو)و بر يعقوب اسرائيلت در امت موسى(درود بر آن دو) و بر محبوب خويش محمّد(درود خدا بر او و خاندانش)در عترت و فرزندانش و امّتش بركت نهادى.خدايا!و چنان‏ كه از آن رخدادها بدور بوديم و آن وقايع را شهد نبوديم و به آنها درحالى‏كه نديديم ايمان آورديم،ايمان از روى راستى و درستى،از تو خواستارم بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى و بر محمّد و خاندان محمّد بركت دهى و بر محمّد و خاندان محمّد بسيار مهر ورزى همچون بهترين درود و بركت و رحمتى كه بر ابراهيم و خاندان ابراهيم فرستادى،تو ستوده و والايى،هرچه را بخواهى انجام مى‏دهى و تو بر هر چيز توانايى.

پس حاجت خود را ذكر مى‏كنى و مى‏گويى :

پس حاجت خود را ذكر مى‏كنى و مى‏گويى:خدايا!به حق اين دعا و به حق‏ اين نامهايى كه تفسير و باطن آنها را جز تو كسى نمى‏داند،بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست‏ و با من چنان كن كه شايسته توست،نه آنچه را من سزاوارم و از گناهانم آنچه را گذشته و آنچه را خواهد آيد بيامرز،و بر من وسعت بخش از روزى حلالت و مرا از رنج انسان بد و همسايه بد و همنشين بد و پادشاه بد كفايت كن،همانا تو بر هرچه بخواهى توانايى و به همه‏چيز دانايى،دعايم را اجابت كن‏ اى پروردگار جهانيان.