بدون شناخت اهل بیت علیه السلام امکان برقراری یک ارتباط صحیح بین ما و آن ها وجود ندارد و بدون برقراری یک ارتباط صحیح هرگز نمی توان راه راست و طریق خوشبختی را که باید مبتنی بر تخصص های هفت گانه باشد، پیمود.
امکان ندارد که کسی اهل بیت علیه السلام را به طور صحیح بشناسد و برای خود رهبر و الگوی دیگری انتخاب کند. اگر می بینیم انسان های زیادی در اطراف ما هنوز موفق به برقراری یک ارتباط زنده با اهل بیت علیه السلام نشده اند، به دلیل آن است که شناخت صحیحی از اهل بیت علیه السلام و فرهنگشان ندارند. حضرت رضا علیه السلام می فرمایند:
«إِنَّ النَّاسَ لَو عَلِمُوا مَحَاسِنَ کَلامِنَا لاَّتَبعُونَا * اگر مردم حُسن کلام ما را بدانند حتماً از ما تبعیت می کنند.1»
و به همین دلیل در پیدا کردن الگو و روش زندگی دچار بحران و آشفتگی زیادی هستند و دائماً بین شخصیت های مختلف، با عناوین مختلف که همگی آن ها نسبت به انسان و ابعاد وجودش اش جاهل هستند، در تردید می باشند. گاهی فلان نویسنده را الگو قرار می دهند و گاهی فلان ورزشکار را و گاهی فلان هنر پیشه را و گاهی فلان شخصیت خارجی را و گاهی فلان فیلسوف را و ... و در نهایت وقتی به خود می آیند می بینند که عمر عزیز و شریف خود را که باید در روز قیامت نسبت به لحظه لحظه اش پاسخگو باشند، در سراب رفت و آمد بین الگوهای قلابی و موقت تلف کرده اند؛ بدون این که به چیزی قابل اعتنا و خوشبختی ماندگار و حقیقی رسیده باشند. در این جاست که دچار غم کشنده و جانکاهی می شوند که شاید هیچ گاه تمام نشود، چرا که بزرگترین و با ارزش ترین سرمایۀ زندگی یعنی عمر، جوانی و نشاط خود را به پای معشوق ها و الگوهای قلابی ریخته و هدر داده اند.
بنابراین، به شناخت معصومین نیاز داریم، چون ذاتاً به رهبر و الگوی معصوم نیازمندیم. شأن انسان به قدری بالا و با ارزش است که خداوند برای هدایت او به کمتر از معصوم راضی نیست و هر کس خود را به کمتر از معصوم بسپارد، در حق خود جفا و خیانت بزرگی کرده است و هر کس به دیگری رهبر و الگویی غیر معصوم نشان دهد، هم به خود و هم به آن ها جفا و خیانت بزرگی کرده است.
پس به شناخت معصوم نیاز داریم، چون کمتر از آن، لایق ما نیست.
به شناخت معصوم نیاز داریم، چون نمی خواهیم و نباید عمر خود را تلف کنیم و از سردرگمی و بحران بیزاریم. بنابراین مهم ترین وظیفۀ ما قبل از هر چیز شناخت رهبران الهی و امامان هدایت و به خصوص امام زمان (عج الله تعالی فرجه الشریف) خودمان است که بدون پیوند با او وامانده و درماندۀ از راه و گمشده و حیرانیم و بدون پیوند با او کارها و زحمات ما بی نتیجه و عقیم است. چنان که در زیارت ایشان به محضرش چنین عرض می کنیم:
«السلام علیک یا سبیل الله الذی من سلک غیره هلک * سلام بر تو ای راه خدا که هر کس غیر از آن را پیمود، هلاک شد.2»
1- وسائل الشیعه، ج 27، ص 92
2- مفاتیح الجنان، زیارت حضرت صاحب الامر ارواحنا له الفداء
