زمانی که امامی به مقام امامت می رسیدند معمومین و مردم خدمت امام می رسیدند و شهادت پدربزرگوارشان را تسلیت عرض می کردند و آغاز امامت ایشان را تبریک می گفتند و اعلام وفاداری می کردند.
همانطور که در غدیر خم، حضرت علی علیه السلام به عنوان جانشین پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم معرفی شدند و مردم با حضرت علی علیه السلام بیعت کردند، به طوری که حتی زنان دست خودشان را به عنوان بیعت در طشت آبی که دست امیرالمؤمنین علیه السلام در آن بود قرار دادند و اینگونه اعلام کردند که ما حاضریم امامت و سروری شما را با جان و دل قبول کنیم.
ما در زمان آغاز امامت حضرت مهدی ارواحنا له الفداء نبودیم ولی در سالروز آغاز امامت حضرت، روز 9 ربیع الاول می توانیم با حضرت تجدید عهد و پیمان می کنیم.
امام صادق علیه السلام فرمود: هر کس دوست دارد از یاران حضرت مهدی ارواحنا له الفداء باشد دعای عهد را چهل بامداد بخواند. دعای عهد به گفته بزرگان در سرنوشت انسان تأثیر دارد، به طوری که خود بزرگان ما نیز این دعا را چند اربعین خوانده اند. دعای عهد سرود صبحگاهی منتظران است. در آخر دعای عهد سه مرتبه دست خود را روی پای خود زده و می گوییم: «العجل العجل یا مولای یا صاحب الزمان» که در حقیقت بدین گونه با مولا و سرورمان حضرت بقیة الله ارواحنا له الفداء تجدید عهد و پیمان می کنیم.
در دعای عهد می خوانیم: عهداً و عقداً و بیعتاً له فی عُنقی
ما با امام زمان ارواحنا له الفداء نه تنها عهد و پیمان داریم، بلکه عقد داریم. یک پیمان سست با امام زمان ارواحنا له الفداء نداریم. بلکه این عهد و پیمان را گره می زنیم و محکم می کنیم. و حتی یک مرحله بالاتر از آن، ما با آن حضرت بیعت می کنیم و سر تسلیم در برابر خواسته های حجّت زمان خود فرود می آوریم. بنابراین این 3 مرحله اعلام وفاداری نسبت به حضرت صاحب الزّمان ارواحنا له الفداء است.
چه عهد و عقدی با حضرت بسته ایم؟
در دعا داریم: نفسی و مالی و أهلی و جمیع ما خوّلنی ربّی بین یدیک
ما حاضریم جان، مال، خانواده و هر آنچه خداوند به ما عطا کرده را در راه تو بدهیم.
در زیارت نامه ی اهل بیت علیهم السلام می خوانیم: بأبی أنت و أُمی. یعنی پدر و مادرم فدای شما باشند.
به امام مهدی ارواحنا له الفداء هم اینگونه اعلام وفاداری می کنیم: بنفسی أنت. یعنی جانم به فدایت.
در قرآن کریم آمده است: یا أیّها الّذین آمنوا أوفوا بالعقود ای کسانی که ایمان آوردید به عهد و پیمان ها وفادار باشید.
بنابراین مسلمان و مؤمن کسی است که به عهد و پیمان خود وفادار باشد.
ما با امام زمان ارواحنا له الفداء بیعت کرده ایم. بیعت یک حالت دو طرفه است. اینطور نیست که امام زمان ارواحنا له الفداء هیچ مسئولیتی در برابر من نداشته باشد. ما حاضر شده ایم اختیار خودمان را به امام زمان ارواحنا له الفداء بسپاریم و او در عوض حاضر شده است سرپرستی ما را به عهده بگیرد و ما را به قرب خداوند متعال برساند.
ما چقدر نسبت به این عهد و پیمان های خود وفادار هستیم؟ امام زمان ارواحنا له الفداء فقط اختصاص به روز جمعه ندارد. ما هر روز باید به یاد امام زمان ارواحنا له الفداء باشیم و با مهدویت انس داشته باشیم. نباید گرفتاری های زندگی، ما را از امام زمان ارواحنا له الفداء غافل کند. امام زمان ارواحنا له الفداء اسم تک تک ما را می داند و برای همه ما دعا می کند. امام زمان هر روز به یاد ما هستند. به طوری که خود حضرت می فرماید:
إنّا غیر مُهمِلین لمراعاتکم ولا ناسین لذکرکم. من شماها را فراموش نکردم و بر احوالات شما آگاه هستم.
من چقدر در شبانه روز به یاد حجّت خدا هستم؟ وقتی می گوییم «بنفسی أنت» باید پای حرف خود باشیم. دروغگو نباشیم. ما نباید الکی حرف بزنیم. باید به معانی دعا هم توجه کنیم.
مولای ما امیرالمؤمنین علیه السلام نسبت به پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم چگونه بود؟ امیرالمؤمنین علیه السلام تنها کسی بود که با جان خودش سپر بلای پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم بود. در لیلة المبیت، امام علی علیه السلام حاضر شد جان خود را فدای راه پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم کند. هرگاه جنگ ها، کینه ها و دشمنی ها بر علیه پیغمبر صلی الله علیه و اله و سلم شدت می گرفت، تنها کسی که در متن حوادث بود امیرالمؤمنین علیه السلام بود.
شیعه یعنی چه؟
شیعه من شایع علیها؛ کسی که پیرو امیرالمؤمنین علیه السلام است.
در دعای ندبه تمام معارف مورد نیاز یک منتظر نهفته است. دعای ندبه سیر بزرگی از تاریخ هستی است، از خلقت نورانی انبیاء، اولیاء و معصومین علیهم السلام، از وظایف منتظران گفته شده است و شِکوِه و شکایت از غیبت امام زمان ارواحنا له الفداء است.
در دعای ندبه می خوانیم «عزیزٌ عَلیَّ أن أری الخلق و لا تُری» سخت است که همه ی خلق را ببینم ولی تو را نبینم. باید متلزم به گفته خود باشیم. اهل بیت علیهم السلام چون نسبت به خدا شناخت داشتند طریقه نیایش با خدا را به ما یاد دادند. ما خدا را شاکریم که امامان ما در قالب دعا به ما چگونه حرف زدن با خدا را یاد دادند. این ادعیه ای که ما داریم هیچ ملّت و قومی ندارد. خیلی از مسلمان ها هنگام دعا خواندن فقط ادعیه قرآنی را می خوانند.
اگر جان خود را برای امام زمان ارواحنا له الفداء نمی دهیم حداقل مقداری از وقت خود را به حضرت اختصاص دهیم. برای زیاد شدن معرفت نسبت به امام زمان ارواحنا له الفداء روزی نیم ساعت از وقت خودمان را اختصاص به حضرت دهیم. می توان کتابی پیرامون امام زمان ارواحنا له الفداء تهیه کرده و روزی چند صفحه از آن را بخوانیم. کاری کنیم که معرفت ما نسبت به امام زمان ارواحنا له الفداء هر روز بیشتر شود. پس اولین مسأله قابل توجه این است که از نظر فردی هر روز انس با امام زمان ارواحنا له الفداء داشته باشیم. اگر قرآن قرائت می کنیم، اگر زیارت ائمه معصومین می رویم به نیابت از امام باشد، اگر صدقه می دهیم به نیت سلامتی امام زمان ارواحنا له الفداء باشد.
دومین مسئله ی قابل توجه نسبت به امور خانواده است. برای فرزند خود به مقداری هر چند کم پیرامون مهدویت خرج کنیم تا معارف مهدویت در خانه های ما باشد و تربیت نسل منتظر صورت گیرد. برای تربیت مهدوی بچه ها می توان در قالب بازی این تعالیم مهدوی را به آنها آموخت. مهدویت گل سرسبد آفرینش است. هویت آفرین و آرمان زا است. فرهنگ مطالعه باید در سبد زندگی ما قرار گیرد. شروع کار فرهنگی در خانه باید از کجا باشد؟ می توان با اشتراک نشریه ای برای خانواده خود، هر ماه یک مجله در مورد امام زمان ارواحنا له الفداء داشته باشیم تا زینت بخش خانه های ما باشد. (نشریه ماهک برای خردسالان، نشریه ملیکا برای کودکان، نشریه انتظار نوجوان، نشریه ساعت صفر و نشریه امان) مهدویت یک آموزه ای با قابلیت های فراوانی دارد. آشنایی با امام مهدی ما را از بی هویتی دور می کند. آشنایی با حضرت مهدی ارواحنا له الفداء به ما افق نورانی و آینده روشن می دهد. سعادت دنیا و آخرت در گرو پیوند با امام زمان ارواحنا له الفداء است.
من مات و لم یعرف امام زمانه مات میتمه جاهلیه
چون زندگی بدون نام مبارک امام مهدی زندگی جاهلی است و مرگ جاهلی را در پی خواهد داشت. تنها راه و رمز رسیدن به حیات طیبه پیوند با امام زمان ارواحنا له الفداء است. تمام خوبی های عالم در وجود مقدس امام زمان ارواحنا له الفداء نهفته است از جمله: ید بیضاء حضرت موسی علیه السلام، دم مسیحای حضرت عیسی علیه السلام، حاکمیت حضرت داوود علیه السلام و حضرت سلیمان علیه السلام، شجاعت حضرت ابراهیم علیه السلام و... بنابراین امام مهدی امروز میراث همۀ خوبی ها است. اگر من با امام زمان ارواحنا له الفداء پیوند داشته باشم با همه خوبی های عالم پیوند دارم. چقدر خوب است که این خوبی ها هم در فکر و ذهن خانوادۀ ما باشد.
اندیشه مهدویت پاسخ مناسبی به تمام آفت ها و آسیب های خانوادگی می باشد. به طوری که یکی از علل عمده گرفتاری های زندگی به خاطر این است که ما به این خورشید عالم تاب پشت کرده ایم و در تاریکی ها و تباهی زندگی می کنیم.
ما چقدر از درآمد خود را برای گسترش و فرهنگ مهدویت هزینه می کنیم؟
در هر شغلی که هستید حقوق یک روز از ماه خود را صرف امام زمان ارواحنا له الفداء کنید. امام زمانی که واسطه شده اند تا خیر و خوبی ها به ما برسد. ما از امام زمان ارواحنا له الفداء فاصله گرفته ایم. با امام زمان خود قهر هستیم. در کارهای ما امام زمان ارواحنا له الفداء نمود ندارد این سبب شده است که ما به یک سختی و گرفتاری هایی برسی.
مگر نه این است که همه خیر و خوبی هایی که به انسان ها می رسد از ناحیه امام زمان ارواحنا له الفداء است.
«بیمنه رزق الوری» «بوجوده تبتت الارض و السماء» «لولا حجة لساخت الارض بأهلها» زمین و آسمان ها را امام زمان ارواحنا له الفداء به هم پیوند می دهد. ایشان واسطۀ فیض هستند.
نویسنده: فؤادیان