بخاری و مسلم و دیگران به سندهای خود از رسول خدا (ص) نقل کرده اند که فرمود: « لا یزال هذا الأمر فی قریش ما بفی من الناس اثنان» ؛ « این امر خلافت در قریش ثابت است مادامی که دو نفر از مردم باقی باشند.»
در این حدیث خبر از واقعیتی خارجی می دهد که واجب است تحقق یابد و وظیفۀ مسلمین است که خلافت رسول خدا (ص) را در هر زمان به دست یک نفر شایسته از قریش قرار دهند . مقصود از « هذا المر » چیست؟ همان امری است که در آیه « اولی الامر » به آن اشاره شده است: *«أَطیعوا اللهَ و أَطیعوا الرّسولَ و أُولی الأمرِ منکُم»*. مطابق بیان فخر رازی و دیگران ، مقصود از « اولی الامر » در این آیه معصومین هستند.
پس باید در هر زمانی امام معصومی از قریش باشد مادامی که عمر دنیا به سر نیامده و از مردم روی زمین دو نفر باقی مانده است ، و او در این زمن ، غیر از حضرت مهدی (ع) نیست.
به بیان دیگر : مقصود از « الامر » در روایت وآیه ، امر زعامت و ولایت و رهبری ظاهری و باطنی وهدایت مطلق مردم به حق و حقیقت است، شخصی که به تمام معنا دارای صفات و خصوصیات پیامبر لاست تا بتواند امر خلافت و جانشینی او را در تمام شئونات به جز وحی ادامه دهد، چنین شخصی در هر زمان باید موجود باشد ، و در این زمان کسی جز حضرت مهدی (ع) نیست.
ابن حجر عسقلانی می گوید: « نماز خواندن عیسی (ع) پشت سر مردی از این امّت در آخر الزمان و نزدیک به بر پایی قیامت، دلالت صحیح بر این قول دارد که : زمین هیچ گاه از حجّتی که قائم بالله است خالی نخواهد بود» .