ابوجعفر محمّد بن عثمان بن سعید عَمری بعد از وفات پدرش همان گونه که امام عسکری (ع) تصریح نموده بود ، به مقام سفارت نایل شد . آن حضرت به جماعت قمی ها فرمود: « اشهدو علیّ أنّ عثمان بن سعید وکیلی ، و أنّ ابنه محمّد وکیل ابنی مهدیّکم » ؛ « شهادت دهید بر من که عثمان بن سعید وکیل من است . و نیز فزند او محمّد وکیل فرزندم مهدی شماست. »
و نیز سفارت او با نصّ و تصریح پدرش به امضا رسید.
او نزد شیعیان عصر خود مورد وثوق و معروف به امانت داری بود . و هیچ یک از امامیه در این مطلب شک نداشتند . چگونه شک کنند در حالی که امام عسکری (ع) در حقّ او و پدرش فرمود:
« العمری و إبنه ثقتان » ؛ « عَمری و فرزندش مورد وثوقند ...» .
ونیز امام مهدی (ع) او را مورد تأیید خود قرار داد و فرمود: « لم یزل ثقتنا فی حیات الأب رضی الله عنه» ؛ «تو در زمان حیات پدر دائماً مورد وثوق ما بودی ...» .
وی در حدود پنجاه سال به نحو احسن وظایف خود را به خوبی انجام داد تا آنکه در جمادی الأولی سال سیصد وپنج یا سیصد وچهار هجری به رحمت ایزدی پیوست.
محمد بن عثمان بیشتر از دیگر سفیران در این پست و مقام به خدمت پرداخت. کتابهایی در فقه تألیف کرده که از امام عسکری و حضرت مهدی علیهما السلام و پدرش عثمان بن سعید و از امام هادی (ع) اخذ نموده است. او به ارشاد امام مهدی (ع) از زمان مرگش اطلاع داشته است ، و لذا برای خود قبری را آماده نموده بود. بعد از وفات در کنار قبر پدرش به خاک سپرده شد .