عصر غیبت کبرا زمانی است که با انتهای غیبت صغرا شروع شده است . انتهایی که توسط اعلان امام زمان (ع) در سال 329 هجری صورت گرفت. حضرت در نامه ای به علی بن محمّد سَمَری از انتهای سفارت و شروع غیبت کبرا خبر داد .
عصر غیبت کبرا دارای شرایط و خصوصیّاتی است که به برخی از آنها اشاره می کنیم :
1-مسلمانان در این عصر در ظاهر از رهبر وامام خود جدا شده اند، و او را نمی بینند و یا اگر می بینند او را نمی شناسند . و این حکم کلّی برای عموم شیعیان است ،گرچه ممکن است برخی به جهت مصالحی ، مشرّف به لقای حضرت شوند .
2- گسترش ظلم وستم برروی زمین ، نیز از ویژگیهای عصر غیبت کبرا است . و با این ویژگی، بین این زمان و عصر حکومت اسلامی در زمان حیات پیامبر اکرم (ص) تمییز داده می شود .
3-تأکید الهی بر امتحان امّت اسلامی در عصر غیبت کبرا ؛ زیرا در این عصر مردم با مشکلات بیشتری رو به رو خواهتد بود از قبیل :
الف. گسترش فساد و فحشا در جامعه اسلامی در جهان .
ب.انواع فشارهای سیاسی و مشکلات که در راه پذیرش حق و ایمان است .
ج. مواجهه انسان با انوع شبهات در وجود امام زمان (ع).
در نتیجه مشاهده می کنیم که امامان علیهم السلام تأکید فراوانی بر این موضوع مهم داشته اند .
همان گونه که از حضرت موسی بن جعفر علیهما السلام روایت شده که فرمود: « إذا فقد الخامس من ولد السابع ، فالله الله فی أدیانکم لا یزیلکم عنها أحد ، یا بنیّ ؛ إنّه لا بدّ لصاحب هذا الأمر من غیبه حتّی یرجع عن هذا الأمر من کان یقول به ، إنّما هی محنه من الله عزّوجلّ امتحن الله بها خلقه...» ؛ « هرگاه پنجمین از اولاد هفتمین مفقود شد ، پس خدا را، خدا را در ادیانتان ، مواظب باشید که معتقدات شما را زایل نکنند ، ای فرزندم ! به طور حتم برای صاحب این مر غیبتی است به حدّی که معتقدان به آن ، از این امر رجوع می کنند ، و این محنتی است که خداوند به واسطۀ آن خلقش را امتحان می کند... » .