در رابطه با کیفیت غیبت حضرت دو نظریه است :
1-نظریۀ خفای شخص : یعنی اینکه وجود حضرت از دید مردم مخفی است . دلیل این نظریه روایاتی است که از طرق اهل بیت علیهم السلام رسیده است .
امام رضا (ع) فرمود: « لایری جسمه ...»؛ «... جسم او دیده نمی شود...» .
امام صادق (ع) فرمود: «... الخامس من ولد السابع یغیب عنکم شخصه...» ؛ «پنجمین از اولاد هفتمین، شخصش از شما غایب خواهد شد ...» .
2-نظریۀ خفای عنوان : به این معنا که مردم او را می بینند ولی هرگز به عنوان مهدی موعود به او آشنایی پیدا نمی کنند . دلیل بر این نظیه نیز روایت محمّد بن عثمان عَمری است که فرمود:
« والله إنّ صاحب هذا الأمر لیحضر الموسم کلّ سنه فیری الناس و یعرفهم و یرونه ولا یعرفونه » ؛ «به خدا سوگند ! همانا صاحب این امر در موسم حجّ هر سال حاضر می شود ، مردم را می بیند وآنها را نیز می شناسد ، ونیز مردم او را می بینند ولی نمی شناسند. »