امام زمان (ع) در بخشی از نامه ای که به شیخ مفید رحمه الله ارسال داشته ، نوشته اند : «فلیعمل کلُّ امرء متکم بما یقرب به من محبّتنا و یتجنّب ما یدنیه من کراهتنا و سخطنا» ؛ « پس هریک از شما باید کاری کند که وی را به محبّت و دوستی ما نزدیک سازد و از آنچه خوشایند ما نیست و باعث خشم و کراهت ما می شود دوری کند . »
روشن است که محبّت اهل بیت علیهم السلام جنبۀ شخصی و فردی ندارد ، بلکه به ملاک خدایی است ؛ زیرا هرگاه اهل بیت علیهم السلام مشاهده می کنند که شیعیان و منتسبان به آنان کارهایی را انجام می دهند که مورد رضایت الهی است ، و نیز از کارهایی که مورد سخط و غضب خداوند است اجتناب می کنند ، خوشحال شده و به آنان می بالند .
در نتیجه بر ما است که اگر به دنبال جلب محببت آقا امام زمان (ع) ودوری از سخط و غضب آن حضرت هستیم ، کاری نکنیم که از ایشان دور شده و از عنایاتش محروم گردیم . و از طرف دیگر ، سعی ما بر این باشد که اعمال و رفتاری را انجام دهیم که هرچه بیشتر ما را به ایشان نزدیک گرداند .