از روایات بسیاری استفاده می شود که امام زمان (ع) نه تنها در سرداب مقدس مخفی نیست بلکه هیچ مکان معیّنی ندارد .
امام زمان(ع) در خطاب خود به ابراهیم بن مهزیار فرمود: « پدرم مرا وصیّت کرده که در سرزمین های مخفی و دور سکنی گزینم تا امرم از مردم مخفی بماند و محلّم از کید های اهل ضلالت و ارتداد و از حوادث امت های گمراه محفوظ بماند . لذا این سفارش ، مرا به تپه های بلند کشانده است » .
آری ، مطابق برخی از روایات ، مکان خاصی برای حضرت وجود دارد که تنها خواص از شیعیانش از آن اطلاع دارند .
اسحاق بن عمّار از امام صادق (ع) نقل می کند که فرمود: « للقآئم غیبتان : احداهما قصیره و الأخری طویله8 ، الغیبه الأولی لا یعلم بمکانه فیها إلّا خاصّه شیعته ، و الأخری لا یعلم بمکانه فیها إلّا خاصّه موالیه » ؛ « برای قائم دو غیبت است : یکی کوتاه و دیگری طولانی ، در غیبت کوتاه کسی غیر از خواص از شیعیانش از مکان او اطّلاع ندارند. ودر غیبت طولانی نیز تنها خواص از دوستدارانش از مکان او آگاهند .»