در مورد حضرت مهدی (ع) و موقعیّت او ، شیعیان آن حضرت هر یک وظایف سنگینی بر عهده دارند ، اینک به برخی از آنها اشاره می کنیم :
1-ایمان به حتمی بودن خروج مهدی (ع)
در روایات اهل سنّت می خوانیم که پیامبر (ص) نقل کرده که فرمود: « من أنکر خروج المهدیّ قفد کفر بما أنزل علی محمّد » ؛ « هر کس منکر خروج مهدی شود به آنچه بر محمّد (ص) نازل شده کفر ورزیده است. »
2-صبوری و تمسّک به دین حقّ در فتنه ها
امام صادق (ع)فرمود: «طوبی لمن تمسک بأمرنا فی غیبه قآئمنا ، فلم یزغ قلبه بعد الهدایه...» ، «خوشا به حال کسی که در غیبت قائم ما متمسک به امر ما شده و قلب او بعد از هدایت منحرف نشود ...» .
3-تمسّک به ولایت امام غایب
امام باقر (ع) از رسول خدا (ص) نقل کرده که فرمود: « طوبی لمن أدرک قائم أهل بیتی و هو یأتم به فی غیبته قبل قیامه و ...» ؛ « خوشا به حال کسی که قائم اهل بیت مرا درک کند و در فیبت او قبل از قیامش به او اقتدا کند و...» .
4-طلب معرفت امام زمان (ع) از خداوند متعال
کلینی رحمه الله به سند خود از ابو بصیر نقل کرده که امام باقر (ع) به من فرمود: « هل عرفت إمامک؟ قال : قلت، إی والله ، قبل أن أخرج من الکوفه. فقال: حسبک إذاً» ؛ « آیا امامت را شناخته ای ؟ عرض کردم : آری به خدا سوگند قبل از آنکه از کوفه خارج شوم . فرمود: بس است تو را در این هنگام.»
5-تجدید بیعت و ثبات بر اطاعت
در دعای عهد از امام صادق (ع) می خوانیم: « اللهمّ إنّی أجدّد له فی صبیحه یومی هذا و ما عشت فی أیّامی عهداً و عقداً و بیعه له فی عنقی لا أحول عنها و لا أزول أبداً، الّلهمّ اجعلنی من أنصاره وأعوانه و الذّابّین عنه ... » ؛ « بار خدایا ! همانا من برای او [حضرت مهدی (ع)] در این روزم عهد و پیمان و بیعتی را در گردنم تجدید می کنم ، بیعتی که از آن بازنگشته و هرگز آن را زایل نمی سازم . بار خدایا! مرا از یاران و کمک کاران و مدافعین از آن حضرت قرار بده ...» .
در این دعا سخن از تجدید عهد با امام خود در هر روز است .
6-مقابله با شبهات و اشکالات
امام صادق (ع) در حدیثی فرمود: « إیّاکم و الشّک و الارتیاب ، انفوا عن نفوسکم الشکوک، و قد حذّرتم فاحذروا ، ومن الله أسئل توفیقکم و إرشادکم » ؛ «... خود را از شک و تردید دور کنید و از شک ها بپرهیزید، شما بر حذر داده شدید پس حذر ک نید ، و من توفیق و ارشاد شما را از خداوندخواستارم . »
7-کمک و یاری برادران مؤمن
امام صادق (ع) در حدیثی جملۀ ( و عملوا الصالحات ) در سورۀ « العصر» را بر مواسات و هم یاری برادران دینی منطبق ساخته اند .
در تفسیر امام عسکری (ع) آمده است : « هرکس متکفل یتیمی برای ما شود که محنت استتار ما او را وامانده کرده و از علوم ما که به دستش رسیده او را سرشار کند تا اینکه ارشاد شده و هدایت یابد ، خداوند متعال در حقّ او می فرماید: « یا أیّها العبد الکریم المواسی ! أنا أولی بالکرم منک ،اجعلوا له یا ملآئکتی فی الجنان بعدد کلّ حرف علّ حرف علّمه ألف ألف قصر ...»، «ای بندۀ کریم که یاری کننده ای ! من از او در این کرم اولی ترم ، ای ملائکه من برای او در بهشت به هر حرفی که تعلیم داده یک میلیون قصر دهید ...» .
8-فریب نخوردن از مدعیان دروغین مهدویت
امام صادق (ع) فرمود: « ولتعرفنّ اثنی عشر رایه مشتبه ، لا یدری أیّ من أیّ » ؛ «... وبه طور حتم دوازده پرچم و دعوت مشتبه بر پا خواهد شد که از همدیگر تشخیص داده نمی شود...» .
9-زیاد دعا کردن برای تعجیل فرج
حضرت مهدی (ع) در توقیعی که در جواب سؤال های اسحاق بن یعقوب فرستادند فرموده اند: « أکثروا الدعآئ بتعجیل الفرج ، فإنّ ذلک فرجکم » ؛ «... زیاد برای تعجیل فرح دعا کنید؛ زیرا فرح شما در آن است .»
10-اجتناب از جزع
کلینی رحمه الله به سندش از امام صادق (ع) نقل کرده که فرمود: « إنّما هلک الناس من استعجالهم لهذا الأمر ، أنّ الله لا یعجل لعجله العباد . أنّ لهذا الأمر غایه ینتهی إلیها ...» ؛ «همانا مردم به جهت عجله کردن در این امر هلا شدند ، خداوند به خاطر عجلۀ بندگان عجله نخواهد کرد، زیرا برای این امر نهایتی است ...» .
11-وقت معین نکردن برای ظهور
امام صادق (ع) فرمود: « إنّا أهل بیت لا نوقّت» ؛ « ... همانا ما اهل بیت وقت معیّن نمی کنیم...» .
12-دوست داشتن حضرت (ع)
در روایات فراوانی به دوستی اهل بیت عصمت وطهارت علیهم السلام و از آن جمله حضرت مهدی (ع) سفارش شده است ، و این به نوبۀ خود می تواند در جلب توجه مردم به حضرت (ع) وپیروی از دستورات او و دیگر امامان تأثیر بسزایی داشته باشد .