دعای ندبه را عده ای از علما و محدثین نقل کرده اند از ان جمله :
1-شیخ مشهدی در « المزار » از محمّد بن ابی قره و او از کتاب ابی جعفر محمد بن الحسین بن سفیان بزوفری نقل کرده و آن را به امام زمان (ع) نسبت داده است .
2-سیّد بن طاووس در « مصباح الزائر» و « اقبال الاعمال » از بعض اصحاب ما از محمّد بن علی بن ابی قرّه به نقل از کتاب محمّد بن حسین بن سفیان بزوفری نقل کرده و آن را به امام زمان (ع) نسبت داده است .
3-علامۀ مجلسی رحمه الله در کتاب « زاد المعاد » می گوید: « و امّا دعای ندبه که مشتمل بر عقاید حقّه و تأسّف بر غیبت قائم (ع) است ، به سند معتبر از امام جعفر صادق (ع) نقل شده است ... » .
4-قبل از این بزرگان ، این دعا را شیخ جلیل ثقه الوالفرج محمّد بن علی بن یعقوب بن اسحاق بن ابی قره قنانی که معاصر شیخ نجاشی و از اعلام قرن پنجم بوده ، نقل کرده است . کسی که شیخ محمّد بن مشهدی در کتاب « المزار» از او زیاد نقل می کند .
5-و نیز شیخ جلیل ثقه ابوجعفر محمّد بن حسین بن سفیان بزوفری در کتاب « الدعاء » نقل کرده است . او که از مشایخ شیخ مفید رحمه الله به حساب می آید مورد تأیید خاص او قرار گرفته است . حاجی نوری در «خاتمة المستدرک» او را از مشایخ شیخ مفید بر شمرده و به وثاقت و جلالت قدر او شهادت داده است .
مرحوم آیت الله بروجردی می فرمود: « یکی از راه های شناخت رجال ، شناخت شخصیت شاگردان آنان است . و هرگاه مشاهده شد که اشخاصی همچون شیخ مفید رحمه اللهاز شخص معینی زیاد روایت نقل می کند وهرگز مذمّتی در حق او ندارد این به نوبه خود نشانه این است که آن شخص مورد وثوق و اطمینان است » .