خداوند متعال می فرماید: ( یا أیّها الّذین آمنوا من یرتدّ منکم عن دینه فسوف یأتی الله بقومٍ یُحبُّهُم و یحبُّونَهُ أذلّة ٍ علی المؤمنین َ أَعزّة ٍ علی الکافرینَ یُجاهدونَ فی سَبیلِ الله ِ ولا یَخافونَ لَومة لآئمٍ ذلکَ فضلُ اللهِ یؤتیهِ من یَشآءُ واللهُ واسعٌ علیم ٌ ) ؛ « ای کسانی که ایمان آورده اید ! هرکس از شما از آیین خود باز گردد . [ به خدا زیانی نمی رساند ] خاوند جمعیتی را می آورد که آنها را دوست دارد و آنان [نیز] او را دوست دارند ، در برابر مؤمنان ، متواضع و در برابر کافران ، سر سخت و نیرومند ، آنها در راه خدا جهاد می کنند و از سرزنش هیچ ملامت گری نمی هراسند ، این، فضل خداست که به هر کس بخوهد [ وشایسته ببیند ] می دهد ، و [ فضل ] خدا وسیع است ، و خداوند داناست . »
آیۀ فوق اشاره به قانون استبدال دارد ، یعنی تبدیل جامعه ای به جامعه ای دیگر به جهت آنکه جامعۀ قبل به وظایف خود عمل نکرده است . خلیفۀ رسول خدا را طرد کرده ، و در جهاد کوتاهی نموده است . و نیز در تطبیق دین خدا در جامعه سهل انگاری نموده است .
با مراجعه به روایات پی می بریم که اهل بیت علیهم السلام آیه را بر اصحاب امام زمان (ع) تأویل نموده اند ، از جمله ؛ سلیمان بن هارون عجلی می گوید : از امام صادق (ع) شنیدم که فرمود: « همانا صاحب امر محفوظ است . اگر تمام مردم از بین بروند خداوند متعال اصحاب او را گرد او جمع می کند . آنها هستند که خداوند در موردشان فرمود: ( یا أَیُّها الّذینَ آمَنوا مَن یَرتَدَّ منکُم عَن دینِهِ ... ) .