برخی سؤال می کنند که مطابق برخی روایات ، امام زمان (ع) با شمشیر قیام خواهد کرد و با آن به مقابله با مخالفان حق و حقیقت و ظالمان خواهد پرداخت . این مسأله قابل پذیرش نیست ، زیرا چگونه ممکن است یک نفر با شمشیر در مقابل تسلیحات کشتار جمعی جدید و مخرّب که می تواند کلّ کرۀ زمین را چندین بار نابود کند ایستاده و مقابله کند؟
اصل این مسأله در روایات به آن اشاره شده است . محمد بن مسلم از امام باقر (ع) نقل کرده که فرمود: « ... و أمّا شبهه من جدّه المصطفی (ص) فخروجه بالسیف و قتله أعداء الله و أعداء الله و أعداء رسوله (ص) و الجبّارین و الطواغیت ، وأ«ّه ینصر بالسیف و الرعب...» ؛ « وامّا شباهت مهدی به جدّش مصطفی (ص) به خروج با شمشیر و کشتن دشمنان خدا و دشمنان رسولش و جبّاران و طاغوت ها است . وهمانا او به توسط شمشیر و ترس نصرت و یاری خواهد شد ... » .
ولی بحث در آن است که مقصود از شمشیر چیست؟ آیا شمشیر موضوغیّت و خصوصیّت دارد ، یا اشاره به چیزی دیگر است ؟
پاسخ :
اولاً : چه اشکالی دارد که شخصی با شمشیر ولی همراه با اعجاز الهی که حضرت را مساعدت می کند با دشمنان خود به مقابله پردازد ؟
ثانیاً : به احتمال زیاد مقصود از شمشیر ، قوّت و اسلحه است زیرا مسلمانان در آن عصر یعنی قبل از هزار سال اسلحه ای به جز شمشیر نداشته و هرگز به ذهن آنها چنین عصر یعنی قبل از هزار سال اسلحه ای به جز شمشیر نداشته و هرگز به ذهن آنها چنین تسلیحاتی خطور نمی کرده است ، لذا از « اسلحه » به شمشیر تعبیر شده است .
در این صورت دو احتمال وجود دارد :
الف . اینکه امام زمان (ع) نیز به قدرت و اعجاز الهی و یا از راه تسلط بر تسلیحات موجود بر ضد مخالفان و ظالمان استفاده می کند .
ب. احتمال دیگر آن است که امام زمان (ع) با تسلط بر مراکز تصمیم گیری و از کار انداختن وسایل جنگی آنها که با هسته های مرکزی ارتباط دارد ، تمام آنها را از راه اعجاز یا طریق عادی از کار می اندازد .
ثالثاً: مطابق برخی روایات، شمشیرهای اصحاب حضرت از آهن است ، ولی نه مثل این آهن هایی که در دسترس ما قرار دارد، بلکه به گونه ای است که اگر یکی از آنان با شمشیر خود بر کوه زند، آن را دو نیم می کند . و بنابر تعبیر دیگر ، وسیلۀ دفاعی آنان به گونه ای است که اسلحۀ دشمن هرگز بر آنها کارگر نیست .
لذا ممکن است اسلحه ای را که حضرت و یاورانش به کار می برند از وسایلی باشد که بتواند همۀ دستگاه های دشمنان را از کار بیندازد ولی در مقابل ، هیچ دستگاهی بر آن کارگر نباشد، همان گونه که در این زمان ، بشقاب پرنده ها و اشیای نورانی شناخته نشده را مشاهده می کنیم .
رابعاً : پیروزی عمدۀ امام زمان (ع) وسیطرۀ آن حضرت بر جهان از راه اقبال مردمی به سوی ایشان است . ودیگر از راه ترس و رعبی است که خداوند در قلوب مخالفان و ظالمان قرار می دهد تا تمام تسیلیحات خود را بر زمین گذارده ، فرار کرده یا تسلیم می شوند ، خصوصاً آنکه در ابتدای ظهور، وقتی مقداری از معجزات حضرت را مشاهده کردند می فهمند که امر او الهی است و نمی توان با مرد الهی مقابله کرد ، بدین جهت تسلیم حضرت می شوند و گروه اندکی نیز که به مخالفت و مقابله می پردازند نابود می شوند .
خامساً : از کجا که در زمان ظهور حضرت مهدی (ع) ، این اسلحه خطرناک در اختیار بشر ، باقی مانده باشد؛ زیرا ممکن است که در اثر حوادث و آشوب ها و جنگ های جهانی که پیش از ظهور آن حضرت اتفاق می افتند این اسلحه ها نابود شود .
سادساً : جنگ ها و کشتارهای بی رحمانه ، نتیجۀ جهل و ضلالت و بی خردی بشر است . حال اگر در عصر ظهور ، عقل مردم کامل شود ، بر فرض که سلاح های خطرناک در اختیار داشته باشند آن را بر ضدّ یکدیگر به کار نمی گیرند ؛ ونیروهای که آن سلاح ها را در اختیار دارند پی به حقّانیت حضرت برده و یا با ایجاد رعب و وحشت که در دلشان قرار می گیرد از به کار بردن آن بر ضدّ حضرت خودداری می کنند