انسان مانند یک نهال است که استعداد ویژه ای برای رسیدن به کمال در او وجود داردواحتیاج اوبه عوامل بیرونی برای شکوفایی این استعداد است. انسان در اثر همه جانبه بودن تکاملش ، تدریجا از وابستگیش به محیط طبیعی واجتماعی کاسته وبه نوعی وارستگی که مساوی است با وابستگی به عقیده وایمان وایدئولوژی لفزوده می شود، ودر آینده به آزادی کامل معنوی یعنی وابستگی کامل به عقیده وایمان ومسلک وایدئولوژی خواهد رسید.

برحسب ای بینش از ویژگی های انسان ، تضاد درونی اوست میان جنبه های مادی وجنبه های معنوی .نبرد درونی انسان خواه ناخواه به نبرد میان گروه ها و انسان ها کشیده می شود، یعین نبرد میان انسان کسال یافته از یک طرف وانسان منحط از طرفی دیگر .

نتیجه اینکه :
بشر احتیاج دارد به نیرویی غیبی ورهبری الهی تا به کمک او عدل وتوحید وکمال را در سر تا سر گیتی گسترش داده ونیروهای مخالف را نابود سازد