امشب بر قاب زیبای آسمان نقش لبخندت نقش بسته و این وسعت بیکران به اشارت رخ دلربایت زیبا شده مهدی جان
مولای خوبم کمی بخند و اجازه بده هستی کمی از درد غیبتت دور بماند و به بشارت میلاد مادرت کمی نور هدیه کن بر اهل زمین
نیمه شب بود و من در برابر صورت ماه هستی نشسته بودم و در خاطرم نقش صورت تو را با لبخندی دلنشین به تصویر می کشیدم که چقدر زیبا شده ای
دیدار تو و رخ دلربایت با لبخندی دل انگیز یعنی عشق به توان ابدیت در خلقت
یعنی لحظه ای امام زمان هستی را در آرامش دیدن
یعنی دیدار مهدی در قاب آسمان به جای ماه
رو به سمت آسمان در خاطره ی حضورت دل به ظهورت سپردم و در عشق آباده روشن آمدنت تو را دیدم با لبخندی بر لب به بهانه ی میلاد مادرت
چقدر زیبا شده ای مولای من
چقدر دلم می خواهد این لبخند را بر چهره ات برای همیشه ثبت کنم
چقدر دوست دارم تو با همین لبخند دلربایت به جای ماه و خورشید بر وسعت آسمان زمین حاضر شوی و من بی پرده تو را ببینم
اما به خود آمدم و دیدم من مانده ام و هلال ماه و کمی رویای شیرین با تو بودن
آرزو کردم روزی لبخند دلنشینت بر هستی بتابد.