لبیک مولای من
جانم به قربان ندای آسمانی ات که برای اجابت دعوت خداوندی لبیک می گویی و خدا را به نام می خوانی و عشقبازی می کنی با آفریدگار
مولاجان! حسرتش بر جان و دلم مانده که ماه ذی الحجه ای بیاید و مولای من در لباس احرام باشد و من هم قدم به قدم مولایم به حج بروم
حسرتش بر گوشه ی قلبم مانده که نیمه ی ذی الحجه ای بیاید و من با صاحب این ماه و صاحب الزمان حاجیان هستی در طواف باشم در آغوش خدا
حسرتش بر چشمانم مانده مولای من که ذی الحجه ای بیاید و تو در طواف باشی و بگردی و من تو را با گوشه ی نگاهم جست و جو کنم و به اشارتی تو را ببینم
حسرتش مانده آقاجان که در چنین ماهی روبروی کعبه باشم و قرص ماه زمین هم کامل باشد و من به جای ماه صورت دلربای تو را ببینم بر بالای خانه ی خدا
مولای من! حاجی شدن لیاقت می خواهد اما طواف بر گرد خانه ی خدا برای حاجین زمین بماند
من می خواهم حاجی قامت بی مثال تو باشم در هستی
گوشه ی چشمی به ماه زمین و گوشه ی نگاهی بر مدار کعبه
تو بگرد تو طواف کن من و ماه و این جماعت همه بر مدار وجود تو می چرخیم در آفرینش
من و ماه بر ماه تاب قامت دل آرایت می گردیم تا یادمان باشد اگر قرص کامل رخ مهدی نباشد من و ماه و مهدی هم معنایی ندارد
من و ماه دلربای جمالت مولای من