طوى، در لغت به معناى پيچيدن و در نورديدن است. [1] ذى طوى " نام منطقه اى است در يك فرسخى مكه كه داخل حرم قرار دارد [2]و طبق برخى روايات، حضرت مهدى ارواحنا له الفداء در آن جا زندگى مى كند و از همان جا نيز همراه يارانش قيام خواهد كرد. در برخى روايات، محل ظهور و خروج آن حضرت و مركز تجمع ياران و دوستان وى نيز، همين منطقه ياد شده است [3]در روايتى آمده است كه: "هنگام ظهور امام قائم ارواحنا له الفداء آن حضرت قبل از آن كه كناركعبه برود و صداى خود را بلندكرده به جهانيان برساند، در اين مكان در انتظار 313 نفر از ياران خاصش توقف مى كند، تا اين كه آن ها مى آيند وبه آن حضرت مى پيوندند... در دعاى ندبه هم مى خوانيم: ليت شِعري أينَ استقرت بِكَ النوى، بَل اي ارض تقلك او ثرى ابِرضوى او غيرها ام ذي طوي. [4]
اى كاش مى دانستم كه كجا دل ها به ظهور، آرام و قرار خواهد يافت، دركدامين سرزمين اقامت دارى؟ در سرزمين رضوى يا غير آن، يا در ديار ذى طوى مسكن كرده اى؟ ذى طوى، بين "حجون و فخ " قرار دارد كسى كه در مسجد تنعيم احرام بسته به سوى مسجد الحرام عزيمت مى كند، پس از عبور از منطقه فخ " وارد ذى طوى مى شود، آن گاه از طرف قبرستان حضرت ابوطالب [5 ] وارد مكه معظمه مى شود. رسول اكرم صلی الله علیه و آله و سلم در حجة الوداع، شب چهارم ذى حجة الحرام را در آن جا بيتوته كردند. نماز صبح را در آن جا ادا نمودند، آن گاه غسل كرده، از بخش سنگلاخ "ذى طوى "كه مشرف بر حجون است، وارد مكه معظمه شدند[6] امام صادق علیه السلام مى فرمايد:
"گويى قائم را با چشم خود مى بينم كه با پاى برهنه در ذى طوى سر پا ايستاده، همانند حضرت موسى علیه السلام نگران و منتظر است كه به مقام ابراهيم بيايد و دعوت خود را اعلام نمايد[7]