خون خواهى، طلب خون كسى را كردن و به تعبيرى، انتقام خونى است .امام حسين علیه السلام ، انسان ممتازى است كه مظلوم كشته شده و تاكنون انتقام خون به ناحق ريخته وى گرفته نشده است خداوند، حضرت مهدى ارواحنا له الفداء را كه از فرزندان آن حضرت و وارث خون آن شهيد مظلوم است، خون خواه حضرتش قرار داده و به وى قدرت و سلطنت عطا فرموده، و او را منصور، نام نهاده، تا هنگامى كه امر ظهور از طرف خدا امضاء شود، با قوت و قدرت و تأييد خداوند قيام كند و همه جباران و ستمگران و ستم پيشگان را طعمه شمشير سازد.

در قرآن آمده است: و من قتل مظلوما فقد جعلنا لولیه سلطانه فلا یسرف فی القتل انه کان منصور[1] او آن كس كه مظلوم كشته شده، ما به ولىَ او حكومت داديم كه دركشتن اسراف و زياده روى نكند، كه او از جانب ما منصور و مورد حمايت است. در ينابيع الموده در تفسير اين آيه مباركه آمده است كه اين آيه درباره امام حسين و حضرت مهدى ارواحنا له الفداء نازل شده است. از امام محمد باقرعلیه السلام روايت است كه آن حضرت فرمود: حسين علیه السلام مظلوم كشته شد و ما اولياء و وارث خون او هستيم، و قائم ما خون خواهى حسين علیه السلام خواهد كرد. پس هر كسى كه به كشتن آن حضرت راضى بوده است به قتل مى رساند تا آن جا كه خواهند گفت: او در كشتار اسراف مى كند[2]

و نقل شده است كه آن حضرت فرمود: منظور از و من قتل مظلوما حسين بن على علیه السلام است كه مظلومانه كشته شد. و سپس فرمود: آن كس كه واقعاً مظلوم كشته شده، حسين علیه السلام و ولىَ او حضرت قائم ارواحنا له الفداء است و اما منظور از اسراف در كشتار، اين است كه اشخاص ديگرى غير از قاتل اصلى او كشته شود. و اما مقصود از انه كان منصورا اين است كه حضرت قائم ارواحنا له الفداء كه ولی حقيقى حسين علیه السلام و مردى از دودمان رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم است، از دنيا نمى رود تا اين كه به پيروزى كامل برسد . [3]

مردى از تفسير آيه شریفه سوره اسراء، آيه 33 از امام صادق علیه السلام سؤال كرد. حضرت فرمود: منصور، قائم آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم است كه ولی خون حسين علیه السلام است وچون ظهور نمايد، اقدام به خون خواهى حسين علیه السلام كند و دشمنان را بكشد و اگر همه اهل زمين را به قتل برساند، اسراف نكرده است. و معناى فلا يُسرف فى القتل اين است كه او هرگز به كارى كه اسراف محسوب شود دست نمى آيد. سپس فرمود: به خدا سوگند كه حضرت قائم ارواحنا له الفداء بازماندگان و ذرارى كشندگان حضرت حسين علیه السلام را به واسطه كردار پدران واجدادشان خواهد گشت. [4]

دركتاب عيون الاخبار از عبدالسلام بن صالح هروى روايت كرده است كه گفت: به امام رضا علیه السلام عرض كردم كه نظرتان درباره اين حديث كه از امام صادق علیه السلام روايت شده است، چه مى باشد؟ حضرت فرمود: درست است. گفتم: پس معناى اين آيه كه مى فرمايد: ولا تزر وازرة اخری[5]هيچ كس بار گناه ديگرى را به دوش نخواهد كشيد چه مى شود؟ فرمود: خداوند در تمام گفتارهايش راست و درست فرموده است، لكن فرزندان قاتلان حسين [6]كسانى هستندكه ازكردار پدرانشان راضى هستند و به آن افتخار مى كنند و هر كس كه ازكارى راضى باشد، مثل آن كسى است كه آن را انجام داده است، و اگر كسى در شرق عالم كشته شود و ديگرى در غرب عالم، به اين قتل راضى و خشنود باشد، نزد خداى تعالى با قاتل شريك خواهد بود. از اين رو، حضرت قائم ارواحنا له الفداء آنها را به قتل مى رساند .

شعار ياوران امام مهدى ارواحنا له الفداء يالثارات الحسین، نداى خون خواهى حسين علیه السلام است .

يا رب الحسین، بحق الحسین، اِشف صدر الحسین، بظهور الحجة قائم ارواحنا له الفداء.