الْمُلْكُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ لِلرَّحْمنِ وَ كانَ يَوْماً عَلَى الْكافِرينَ عَسيراً
آن روز، فرمانروايى بحق، از آنِ [خداىِ] رحمان است و روزى است كه بر كافران بسى دشوار است.
سيد عبد الحسين طيب در کتاب شریف اطيب البيان في تفسير القرآن در ذیل این آیه بیان می کند:
سه نحو ملكيت داريم.
ملكيت حقه حقيقه مختص به خداوند است چون خالق و موجد و محدث آنها است (لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ)، و ملكيت جعليه اعتباريه كه خداوند جعل فرمود براي بندگانش كه به جعل الهي مالك مي شوند و احكام ملكية بر آنها بار ميشود، و ملكيت جابرانه و ظالمانه كه به ظلم و جور تصرف مي كنند و ملك خود مي پندارند و اين ملكيت جابرانه موقتي است تا زمان ظهور حضرت بقية اللَّه و دوره رجعت ائمه كه ريشه ظلم و جور كنده مي شود، و اما ملكيت اعتباريه جعليه آن هم ما دام الحيات است پس از مردن منتقل به وارث مي شود.
