جمال الدين حسن بن يوسف بن مطفر حلى معروف به علامه حلى، ازكسانى است كه به ديدار حضرت نائل شده و از وجود ايشان بهره ها برده است. وى از علماى برجسته قرن هشتم هجرى است كه در سال726هـ. ق از دنيا رفت و در نجف اشرف به خاك سپرده شد.

در تمام علوم اسلامى مهارت داشت، به طورى كه تأليفات او را بيش از پانصد جلد تخمين زده اند. نوشته اند: او سلطان محمد خدابنده - پادشاه مغول- را شيعه كرد و در اين مسير خدمت بزرگى به مذهب جعفرى نمود. [1]