باقریه
شیعیان معتقد به مهدویت امام باقر (علیه السلام)

«باقریه» به گروهی از شیعیان گفته می شود که به رجعت امام محمد باقر (علیه السلام) معتقد بودند. آنان، رشته امامت را از حضرت علی بن ابیطالب (علیه السلام) به نواده ی او امام باقر (علیه السلام) کشانده و او را مهدي منتظَر می دانستند. سند آنها هم روایت زیر است. جابر بن عبدالله انصاري روایت کرده که رسول خدا صلی الله علیه و آله به او فرموده است:
همانا تو مردي از اهل بیت مرا که نام او محمد بن علی و کنیه اش اباجعفر است خواهی دید و چون او را دیدي سلام مرا به وي برسان. [1]
جابر، آخرین نفر از اصحاب پیغمبر صلی الله علیه و آله بود که در سن پیري و نابینایی درگذشت. وي به دنبال امام محمدباقر (علیه السلام) که در آن وقت، کودك بود در کوچه هاي مدینه می گشت و می گفت: «یا باقر! متی القاك؟» اي باقر! کی تو را خواهم دید؟
روزي در یکی از کوچه هاي مدینه، به آن حضرت برخورد و او را به سینه خود چسباند و سر و دستش را بوسید و گفت: «یابُنََّی! جَدُكَ رَسُولُ اللّهِ یَقْرَئُکَ السَّلام» اي فرزند من! جدّت رسول خدا به تو سلام می رساند. گویند جابر در همان شب پس از دیدار آن حضرت، درگذشت.

باقریه گویند: از آنجا که جابر، مأمور رساندن سلام از سوي جدش به وي بود، پس آن مهدي منتظر است! [3] البته این استدلالی بسیار سست و بی ارزش است، به علاوه که روایات فراوانی حتی از خود امام باقر علیه السلام این ادعا را باطل
می داند.
ابوبصیر نقل کرده است که امام باقر علیه السلام فرمود:
بعد از حسین علیه السلام نُه امام می آیند. نُهمین آنان، قائم ایشان است. [4]

پی نوشت:
1-«انک سَتُدرِكُ رَجُلًا مِنْ اَهْلِ بَیْتی اسْمُهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِی یُکَنَّی اَبا جَعْفَرٍ فَاقْرَئهُ مِنی السَّلام»، محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج 1 ،ص 304
2- ر.ك: محمد باقر مجلسی، بحارالانوار، ج 68 ، ص 185
3- محمد جواد مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، ص 96
4-«یَکُونُ تِسْعَۀُ أَئِمَّۀٍ بَعْدَ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ تَاسِعُهُمْ قَائِمُهُمْ»، شیخ طوسی، کتاب الغیبه، ص 140