براى درك موقعيت علمي امام و مقام پر ارج حضرت صاحب الامر ارواحنا له الفداء كه آخرين حجت خداوند است به احاديث چندى اشاره ميكنيم: پيامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: دوازده نفر از اهل بيت من، خداوند علم وفهم و حكمت مرا به آن ها عطا فرموده، و آن ها را از خاك وگل من آفريده است. [1]
اميرالمؤمنين على علیه السلام فرمود: علم مرگ و ميرها به ما داده شده، علم تأويل و تنزيل و حل و فصل خصومت ها به ما عطا گرديده، علم حوادث و وقايع به ما داده شده و هرگز چيزى از ما پوشيده نمي ماند [2]و در حديث ديگرى مي فرمايد: آسمان ها و زمين در نزد امام، همچون كف دست اوست، ظاهر و باطن آن ها را مي فهمد و نيك و بد آن ها را مي شناسد[3]امام باقر علیه السلام مي فرمايد: ديدگان امام به خواب مي رود ولى قلبش هميشه بيدار است... از پشت سر همچون پيش رو مي بيند، و فرشتگان پيوسته با او سخن ميگويند تا زمانى كه روزگار او به سر آيد[4] و نيز درباره علم و دانش حضرت مهدى ارواحنا له الفداء مي فرمايد: علم به كتاب خدا و سنت پيامبر صلی الله علیه و آله و سلم در دل مهدى ما، همچون زراعت مي رويد، پس اگرك سى از شما باقى بماند تا زمانى كه آن حضرت را درك كند، بايد به هنگام سلام دادن به وى بگويد: السلام عليکم يا اهل بيت الرحمة والنبوة و معدن العلم و موضع الرسالة [5].
امام صادق علیه السلام فرمود: همه دنيا همانند يك حبه گردو در برابر امام، نمايان است و چيزى از آن بر او پوشيده نيست.از هر طرف بخواهد در آن تصرف ميكند، آن چنان كه يكى از شما در سفره اى كه در برابرتان گسترده است، از هر طرف بخواهد دست مي برد و از آن بهره مي گيرد. [6]و در حديث ديگرى مي فرمايد: امام هنگامي كه در شكم مادر است مي شنود....و چون به امامت رسيد، خداوند براى او عمودى از نور برمي افرازد كه به وسيله آن، اعمال مردم هر شهرى را مي بيند. [7] و درباره علم حضرت مهدى ارواحنا له الفداء مي فرمايد: هنگامي كه امور به دست حضرت صاحب الامر ارواحنا له الفداء برسد، خداى تبارك وتعالى، هر زمين پستى را براى او بالا مي برد،و هر زمين بلندى را پايين مي آورد تا اين كه همه جهان همانند كف دست او، برايش آشكار [8]از مجموع اين روايات پي به عظمت حضرت مهدي ارواحنا له الفداء و علم ودانش او مي بريم.