در دعاى ندبه آمده است: أَيْنَ جامِعُ الكَلِمَةِ عَلَى التَّقْوى؛ كجاست آنكه سخنان را به تقوا جمع مىنمايد.
در كتاب المحجّه و غير آن از امير مؤمنان علىعليه السلام درباره آيه: لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ؛ (سوره فتح، آيه 28) براى آنكه او را بر همه دين برترى بخشد، آمده كه فرمود: تا جايى كه هيچ آبادى نماند مگر اينكه هر صبح و شام بانگ شهادت لا إله إلاّ اللَّه و محمّد رسول اللَّه در آن بلند شود. [1]
و از ابن عبّاس (همان كسى كه گفته: بيشترين مطالبى كه در تفسير گفتهام از امير مؤمنانعليه السلام گرفتهام) آمده است: اين آيه تحقق نمىپذيرد مگر وقتى كه يهودى و نصرانى و صاحب كيشى نماند؛ مگر آنكه به حقّ (يعنى اسلام) گرويده شود، تا اينكه گوسفند و گرگ، گاو و شير، انسان و مار، از يكديگر در امان باشند، و تا اينكه موش انبان را نجود و تا اينكه جزيه برداشته و صليب شكسته و خوك كشته شود و همان است فرموده خداوند متعال كه مىفرمايد: لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ المُشْرِكُونَ؛ [2] براى آنكه او را بر همه دين برترى بخشد هر چند كه مشركان خوشايندشان نباشد. و اين هنگام قيام قائم ارواحنا له الفداء خواهد بود. (المحجّة: 87)
و على بن ابراهيم در تفسير اين آيه گفته است: اين آيه درباره قائم آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم نازل شده است.
و در كتاب المحجّة از عيّاشى روايت است كه در تفسير خود از حضرت صادقعليه السلام درباره آيه: وَلَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي السَّمواتِ وَالأَرْضِ طَوْعاً وَكَرْهاً؛ [3] و هر آنكه در آسمانها و زمين است خواه و ناخواه براى او تسليم است. آورده كه فرمود: هنگامى كه قائم ارواحنا له الفداء قيام كند هيچ زمينى باقى نمىماند مگر اينكه در آن شهادت لا إله إلاّ اللَّه و محمّد رسول اللَّه اعلام مىشود. [4]