جهان امروز آن جامعه اي نيست كه پيامبران عموماً و رسول اكرم صلي الله عليه و آله و سلم خصوصاً آن را طلب كرده و برپايي آن را نويد مي داده اند. بايد دانست كه اين عدم تطابق هم در ارتباط با فكر ديني و گسترش آن در گستره زمين مطرح است و هم مرتبط با جامعه انساني كه آنها تدارك ديده اند طرح مي گردد.
در اينجا به چند آيه قرآني و حديث نبوي اشاره داريم كه به موجب آنها ترسيمي روشن از آن آينده نوراني به عمل آمده است. در يكي از اين ترسيم ها، قرآن مجيد مرگي فراگير براي گستره گيتي سراغ داده سپس در پي آن همگان را به حياتي دوباره آگاهي مي دهد و مي فرمايد:
«اعلموا ان الله يحيي الارض بعد موتها قد بينا لكم الايات لعلكم تعقلون»[1]
روشن است كه اين موت و حيات همانند مرگ و زندگيهاي ظاهري اعم از فردي يا گروهي نيست بلكه نمايانگر به روز دو دوره وحشت و راحت همانند دو فصل خزان و بهار در طبيعت است و بنابر آنچه در تفاسير ذيل آيه آمده اين مرگ زمين و حيات دوباره آن در ارتباط با دوران غيبت و سپس ظهور مهدي آل محمد تبيين گرديده است و به بيان ابن عباس:
«يصلح الارض بقائم آل محمد من بعد موتها يعني من بعد جور اهل مملكتها قد بينا لكم الايات بقايم آل محمد لعلكم تعقلون»[2]
اشاره به اين دارد كه ظلم و جور، به واقع حيات زمين را مي گيرد و داد و دادگري، آن را جاني دوباره مي بخشد و اين همان ويژگي است كه با برپايي نظام حكومتي حضرت مهدي ارواحنا له الفداء شكل مي گيرد و چه بسا جمله پاياني آيه كه مردم را به انديشيدن فرا مي خواند بر اين مهم نظر داشته باشد كه مردم بينديشيند، واقعيت اين مرگ و حيات را دريابند و خداي متعال را به عنوان اصلي ترين عامل در اين تحول بشناسند و براي آگاهي از چگونگي اين تغيير سراغ پيامبر و معصومين عليهم السلام رفته از آنان واقعيت امر را جويا شوند. [3]
قرآن در ترسيمي ديگر، بينش و فكر حاكم بر جهان را در آن روزگاران سراغ مي دهد، بدين معني كه انديشه برتر در آن دوران و نظام فكري آن جامعه، برپايي اسلام و قرآن و سيطره اين مكتب بر تمامي طرحها و انديشه ها خواهد بود آنجا كه مي فرمايد:
«هو الذي ارسل رسوله بالهدي و دين الحق ليظهره علي الدين كله و كفي بالله شهيدا»[4]
از آنجا كه تا كنون چنين چيرگي به جهان حاكم نگرديده است پس به ناچار بايد زماني در پيش باشد كه اين وعده الهي واقعيت جامع خارجي بر خود بگيرد و اينجاست كه آمده:
«ليظهره علي جميع الاديان عند قيام القايم»[5]
ترسيم ديگر قرآن، راه و رسم رايج در آن زمان و نقطه هاي اساسي در اين طرح را نشان مي دهد آنجا كه مي فرمايد:
«الذين ان مكناهم في الارض اقاموا الصلوه و اتوا الزكوه و امروا بالمعروف و نهوا عن المنكر و لله عاقبه الامور»[6]
يعني سيره عملي اين نظام در آن روزگاران چنان است كه در ارتباط با خدا نماز را بر پا مي دارند و در ارتباط با مردم هستند ولي باز هم به انگيزه الهي زكوة مال مي دهند و دست و زبان به گسترش معروف و همراه سازي با حق و رويارويي با منكر و جداسازي از باطل بر مي گشايند و جالب اين كه اين همه را صرفاً در راستاي حركت و تلاشي فراگير در زمينه حق و عدل و خداجويي و خدا محوري در كارها به انجام مي رسانند. روايات، اين آيه را از آن خاندان پيامبر دانسته تا آنجا كه مي گويند مهدي ارواحنا له الفداء در آغاز حركت و قيام خويش مردم را مخاطب قرار داده و مي گويد:
«نحن الذين وعدكم الله في كتابه الذين ان مكناهم...» [7]
«ماييم آن گروه كه خداوند سراسر زمين را مسخر آنان گرداند و به وجود ايشان دين را جلا و جلالي دوباره بخشد و چيرگي تازه در دهد و خداي بوجود آنان بدعتها و باطلها را درهم فرو كوبد آن سان كه ديگر اثري از ظلم و ستم بر جاي نماند.» [8]
اين حركت در عرصه هاي فكر و انديشه و عمل و سيره فردي و جمعي چه بسا كه جباران روزگار را چندان خوش نيايد و در اين انديشه باشند كه چونان گذشته تاريخ كه همواره همه چيز پامال آمال و آراء آنان مي شد و هميشه حرف آخر را همانها مي زدند اين بار نيز چنين مي توانند نمود غافل از آنكه اين بار مصرع اين دم شير است به بازي مگير مصداق يافته است. در اينجا بنا به ترسيم روشن قرآني، كيد و مكر و حيله و طراحي و برنامه ريزي هاي ارباب ستم همانند حبابي بر سراب از اصل بي پايه و بي مايه است كه:
«يريدون ان يطفيوا نور الله بافواههم و يابي الله الا ان يتم نوره و لو كره الكافرون»[9]
كه بنا به روايات فالنور هو الامام و آنان كه در صدد خاموش كردن نور ولايت بر مي آيند (همانها كه تبارشان در آغاز در مقابل اولين امام علي عليه السلام موضع گرفت) اينك آخرين امام و اساساً نظام امامت الهي را نشانه گرفته اند و حال آن كه:
«و الله متم نوره و الله متم الامامه، و الله متم نوره، ولايه القائم»[10]
آري خداي اين امر را به سامان مي رساند و درست بدنبال همين آيه است كه موضوع چيرگي نهايي اسلام بر ساير اديان بدست با كفايت امام عصر ارواحنا له الفداء مطرح مي گردد، همان مطلبي كه پيش از اين بدان اشاره رفت. سخن در اين زمينه و راستا بس دراز است و ما فعلاً به همين مختصر بسنده مي كنيم كه خلاصه، در منطق روش قرآن، زمين پس از مرگي جانكاه جاني دوباره مي گيرد و بهاران پر بار جايگزين خزان غمبار مي گردد، اسلام به عنوان تنها مكتب الهي نظام نامه حكومت جهاني شده و بر همه مكتبها و آراء چيره مي شود. سيره عملي، در آن زمان گسترش نماز و زكوة و امر بمعروف و نهي از منكر مي گردد و همه تلاشها به سوي خداي بزرگ جهت مي گيرد و طرحهاي دشمن در رويارويي با اين نور، با ناكامي مواجه مي شود و اين همه دستاورد ظهور قيام مهدي آل محمد عج است.[11]

موعود روزگاران- اصغر صادقی