اما اگر به نظریه ایلیا مچینکوف دقت کنیم علت اختلاف فاحش سن نسبی انسان با چند جانور پست تر روشن می شود. مچینکوف دلیل پیری و مرگ زودرس را مسمومیت یاخته ها و بافتهای بدن از سموم ترشح شده توسط باکتریهای روده تصور می کند. باید دانست که روده فراخ بیش از نقاط دیگر بدون مورد علاقه باکتریها می باشد.


روزانه به طور تخمین 130 تریلیون میکرب در اینجا زاده می شود بسیاری از میکربهای روده زیانی به بدن نمی رسانند ولی بعضی از آنها سمی هستند، اینها بدن را از داخل توسط سمهائی که تولید می کنند مانند گازهای فنل و ا ندل مسموم می سازند. احتمالاً یاخته ها و بافت های سازنده بدن در اثر این سموم به پیری زودرس دچار می شوند. با توجه به جدول فوق معلوم می شود که ماهیها، خزندگان، پرندگان بیش از پستانداران زندگی می کنند این جانداران روده فراخ ندارند و اگر داشته باشند رشد آن بسیار کم است. در میان پرندگان فقط شترمرغ دارای روده فراخ گسترده و بزرگ می باشد و همانطوری که از جدول بر می آید سن آن نیز کم است و از 30 تا 40 سال بیشتر زندگی نمی کند. در این میان حیوانات نشخوار کننده از همه کمتر زندگی می کنند. دلیل آن شاید مربوط به گسترش و رشد زیاد روده فراخ در آنها باشد. خفاش نیز دارای روده فراخ کوچک می باشد و طول عمر آن از حشره خواران دیگری که از نظر رشد بدن همسان با خفاش هستند بیشتر است. تصور می رود که وابستگی روده فراخ و طول عمر در زندگی انسان نیز مسلماً دخالت داشته باشد. ولی اهمیت آن به آن اندازه نیست که مچینکوف ابراز داشته است. بعضی از افراد پس از عمل جراحی و حذف روده فراخ مدتهای مدید زندگی کردند. به طور مسلم وجود این عنصر برای بدن لازم نیست ولی هستند افرادی که با وجود روده فراخ نیز مدت طولانی زندگی کرده اند. هدف دانشمندان پیری شناسی مطالعه و بررسی روی این افراد می باشد.