روايات مربوط به شركت عرب‏ها در قيام حضرت مهدى(عج) بر دو دسته‏اند: برخى بر عدم شركت آنان در انقلاب مهدى(عج) دلالت دارد و تعدادى از روايات، برخى ازشهرهاى كشورهاى عربى را نام مى‏برد كه از آن‏جا افرادى به پشتيبانى از حضرت قيام‏مى‏كنند.
رواياتى كه دلالت بر عدم شركت عرب‏ها دارد، در صورت صحيح بودن سند، قابل توجيه است؛ زيرا ممكن است در سپاهيان مخصوصى - كه در آغاز قيام همراه حضرت خواهند بود - عرب‏ها شركت نداشته باشند؛ چنان‏چه شيخ حرّ عاملى در كتاب اثبات الهداة روايات را اين گونه شرح داده است و درباره شهرهاى عربى نيز كه در روايات نام برده شده است، شايد از آن‏جا سپاهيان غير عربى - كه در آن‏جا سكونت دارند - به يارى حضرت بشتابند؛ نه كسانى كه اصالت عربى دارند و يا مراد حكومت‏ها و دولت‏هاى عربى است. به اين دسته روايات توجّه‏كنيد:


امام صادق(ع) مى‏فرمايد: «از عرب‏ها بپرهيزيد؛ زيرا آينده بد و خطرناكى درپيش‏دارند؛ مگر نه اين است كه كسى از آنان همراه حضرت مهدى قيام نمى‏كند».[12]


شيخ حرّ عاملى مى‏گويد: شايد مراد از اين سخن امام صادق(ع) آغاز قيام حضرت(ع) است يا كنايه از كمى شركت آنان است ...


رسول خدا(ص) مى‏فرمايد: «بزرگان و انسان‏هاى شريفى از سرزمين شام (سوريه) به حضرت مهدى(عج) مى‏پيوندند و نيز كسانى كه از قبايل و سرزمين‏هاى گوناگون اطراف شام هستند؛ آنان چنانند كه گويى دل‏هاى‏شان پاره‏هاى آهن است. آنان پارسايان شب و شيران‏روزند».[13]



امام باقر(ع) مى‏فرمايد: «سى صد و سيزده نفر، به عدد ياران جنگ بدر، در ميان ركن و مقام (در كعبه) با حضرت مهدى(عج) بيعت مى‏كنند. در ميان آنان بزرگانى از مردم مصر و نيكانى از شام و نيكانى از مردم عراق به چشم مى‏خورند. حضرت فرمانروايى خواهدكرد، آن مقدار كه خدا بخواهد».[14]



نيز امام باقر(ع) درباره شهر كوفه مى‏فرمايد: «هنگامى كه حضرت قائم(عج) ظهور كند و به كوفه بيايد، خداوند از پشت كوفه (نجف) هفتاد هزار انسان صديق و راستگو را برمى انگيزد. آنان از ياران و اصحاب حضرتش خواهند بود».[15]