فهیمی: شما قبلاً فرمودید امام زمان مشرع نیست و احکام اسلام را نسخ نمی کند. این سخن با روایات ذیل سازش ندارد:


حضرت صادق (ع) فرمود: دو خون در اسلام حلال است اما احدی حکم خدا را در آنها جاری نمی سازد تا اینکه خداوند متعال قائم اهل بیت را بفرستد و حکم خدا را بدون شاهد، در حق آنان جاری نماید، یکی راجع به مرد محصن (زن دار) زناکار است که سنگسارش می کند و دیگری راجع به مانع زکوه است که گردنش را می زند.[1]


حضرت صادق (ع) فرمود: وقتی قائم آل محمد قیام کرد همانند داود و سلیمان، بدون شاهد و گواه، در بین مردم قضاوت خواهد کرد. [2]


اینگونه احادیث دلالت دارند که احکام اسلام به وسیله امام زمان نسخ می شود و احکام تازه ای اجرا می گردد. شما با این گونه عقائد نبوت مهدی را اثبات می نمایید، گر چه پیغمبرش ننامید!!


هوشیار: اولا مدرک این مطالب، اخبار آحادی بیش نیست که مفید یقین نیستند. ثانیاً چه مانع دارد که خداوند متعال حکمی را به پیغمبرش وحی کند و بگوید: از این زمان تا زمان ظهور قائم، تو و مسلمین باید بدان عمل کنید. لیکن دوازدهمین جانشین تو و پیروانش باید به حکم دوم عمل نمایند. پیغمبر اکرم (ص) هم، عین این جریان را، به وسیله خلفایش به امام دوازدهم اطلاع بدهد. در این صورت نه حکمی نسخ شده، نه حکم تازه ای به امام زمان (ع) حی شده است، بلکه حکم اول، از ابتدا مقید بوده و پیغمبر نیز، از حکم دوم بااطلاع بوده است.


مثلاً صلاح اجتماع در این بوده که قاضی بر طبق مدارک ظاهری و با شاهد و قسم، بین اصحاب مرافعه قضاوت کند. پیغمبر و ائمه هم مأمور بودند بدین طریق قضاوت نمایند. لیکن وقتی مهدی اسلام ظهور نمود و دولت اسلامی را تشکیل داد مأموریت دارد که بر طبق علمش بین مردم قضاوت کند. پس اینگونه احکام از ابتداء جزء احکام اسلام بوده است ولی زمان اجرای آنها عصر ظهور مهدی است.