بهطور قطع نوع سلاحى كه حضرت قائم(عج) در نبردها به كار مىگيرد با ديگر سلاحهاى آن روزگار تفاوت اساسى دارد و واژه سيف كه در روايات آمده است، شايد كنايه از اسلحه است نه اين كه مراد خصوص شمشير باشد؛ زيرا اسلحه امام به گونهاى است كه با به كارگيرى آن ديوارهاى شهر فرومىريزد يا شهر پودر شده، تبديل به دود مىگردد و دشمن با يك ضربه، همانند نمك آب شده، چون سرب ذوب مىگردد.
طبق روايتى، سلاح سربازان حضرت از آهن است؛ ولى چنان است كه اگر بر كوه فرود آيد، آن را به دو نيم مىكند.
شايد دشمن نيز از اسلحه آتشزا استفاده كند؛ زيرا كه امام(ع) لباسى را مىپوشد كه ضدّ گرماست و آن لباسى است كه جبرئيل(ع) آن را از آسمان براى ابراهيم(ع) آورد تا از آتش نمرود رهايى يابد و آن لباس در اختيار حضرت بقية اللَّه است و اگر چنين نبود - يعنى اسلحه و صنعت پيشرفته در اختيار دشمن نبود - شايد ضرورتى براى پوشيدن آن لباس وجود نمىداشت. هر چند كه شايد جنبه اعجاز آن منظور باشد.
امام صادق(ع) مىفرمايد: «هنگامى كه قائم ما قيام كند، شمشيرهاى نبرد فرود مىآيد، شمشيرهايى كه بر هر كدام، نام و نام پدر يك رزمنده نوشته شده است».[1]
حضرت صادق(ع) درباره گروهى از ياران مهدى(عج) مىفرمايد: «ياران مهدى(ع) شمشيرهايى از آهن دارند؛ ولى جنس آن غير از آهن است. اگر يكى از آنان با شمشير خود بر كوهى ضربه زند، آن را دو نيم مىكند. حضرت قائم(عج) با آن سپاهيان و تجهيزات به جنگ هند، ديلم، كردها، روميان، بربر، فارس و بين جابرسا و جابلقا مىرود».[2]
وسايل دفاعى نيروهاى مهدى(عج) به گونهاى است كه اسلحه دشمن بر آنان كارگر نيست. امام صادق(ع) در اين باره مىفرمايد: «ياران مهدى(ع) اگر با سپاهيانى كه بين شرق و غرب را فرا گرفتهاند، درگير شوند، آنان را در لحظهاى نابود مىكنند و هرگز سلاح دشمن در آنان تأثير نمىكند».[3]
1. نعمانى، غيبة، ص244؛ بحارالانوار، ج52، ص369؛ اثبات الهداة، ج3، ص542.
2. بصائر الدرجات، ص141؛ اثبات الهداة، ج3، ص523؛ تبصرة الولى، ص97؛ بحارالانوار، ج27، ص41 و ج54، ص334.
3. بصائر الدرجات، ص141؛ اثبات الهداة، ج3، ص523؛ تبصرة الولى، ص97؛ بحارالانوار، ج27، ص41 و ج54، ص334.
ب) تجهيزات جنگى
در خواست عضویت جهت دریافت ایمیل
|
 |
|
|
|
Could not add IP : Data too long for column 'user_agent' at row 1
