ايشان در شرح روايت «مهدي مردي از فرزندان من است و چهره اش ‍ چون ستاره اي درخشان است» در مطامح مي گويد:
«آورده اند که او در ميان اين امت خليفه اي است که ابوبکر بر او فضيلت ندارد و... و روايات مربوط به مهدي فراوان و مشهور است که آنها را چند تن بصورت جداگانه گردآوري نموده اند.»

سمهودي مي گويد:
«از أخباري که درباره او ثبت گرديده بدست مي آيد که وي از فرزندان فاطمه مي باشد و در سنن ابوداود آمده که او از فرزندان حسن مي باشد و راز آن اين است که حسن خلافت را براي خدا و ترحم بر مردم رها کرد و قائم از فرزندان وي، بهنگام نياز مبرم مردم و آکنده بودن زمين از ستم، به خلافت مي رسد. و اين سنت خداوند در بين بندگانش مي باشد که هر کس به خاطر او از چيزي دست برداشت خداوند بهتر از آن را به او و يا فرزندانش عطا مي فرمايد»

و پس از توجه دادن به مطلب مي گويد:
«روايات مربوط به مهدي با حديث «لا مهدي الا عيسي بن مريم» هيچگونه تعارضي ندارد زيرا مراد از آن، چنانکه قرطبي آورده است يعني مهدي اي کامل و بر کنار از گناه غير از عيسي نيست. (روياني) در مسند خود از حذيفه نقل کرده که ابن جوزي بن ابراهيم صوري گفته است: در کتاب ميزان به نقل از ابن جلاب گفته که وي روايت باطل و مجهولي را درباره مهدي از رواد نقل کرده است. سپس اين روايت را ادامه داد و گفت اين روايت باطل است» [1] .