از مجموع اين سه حديث چنين استفاده مي‏شود که: اصهب، و ابقع و ابرص، سه فرد مختلف‏اند که محل خروج آنها سرزمين «شام» است، ولي درعين حال: اگر در اين احاديث دقت کنيم، مي‏بينيم که به هر حال، هم نام «سفياني» و هم نام اصهب و ابقع و ابرص، در آنها ديده مي‏شود، به علاوه، با آن که در نخستين حديث که از امام باقر عليه‏السلام درباره‏ي آن هيچ‏گونه توضيحي داده نشده است.
بنابراين گرچه از مجموع رواياتي که درباره‏ي سفياني نقل نموديم مي‏توان نتيجه گرفت که ترديدي در امکان وجود دو جنايت‏کار به عنوان «سفياني» نيست ولي از آنجا که از يک سو در پاره‏اي از اين روايات درباره خروج دو سفياني، آشفتگي‏هائي وجود دارد که تطبيق الفاظي چون:اصهب و ابقع و ابرص را با «افلق» به عنوان سفياني اول مشکل مي‏سازد، و انسان را در حقيقت شناخت وي دچار ترديد مي‏نمايد و از سوي ديگر، بيشتر حوادث رقت باري که قبل از ظهور مبارک حضرت ولي عصر -ارواحنا له الفداء - در سرزمين مصر و عراق شام و ايران، در رابطه با خروج اصهب وابقع و سفياني رخ مي‏دهد، با نهضت «خراساني» که سيدي هاشمي است و در ايران قيام مي‏کند ارتباط پيدا مي‏کند از اينرو:
نگارنده خود را ناگريز مي‏بيند، توضيحات فشرده‏اي را بصورت «چند تذکر» به اصل بحث بيافزايد، و در ضمن آن، روايات ديگري را که در کتب معتبره‏ي حديث شيعه و سني نقل شده، دسته‏بندي کرده نمونه‏هايي را ارائه کند، تا بدينوسيله خوانندگان هم به آشفتگي‏هائي که در برخي از روايات راجع به خروج اصهب و ابقع و سفياني وجود دارد آگاه شوند، و هم نسبت به روايات مربوط به سفياني اول، از سرگرداني و سردرگمي نجات يابند، و هم نگارنده را- که جز تحقيق و بررسي روايات مربوط به علائم ظهور هدف ديگري نداشته است در مورد نقل بعضي از روايات- معذور دارند.