در مورد شهادت اين سيد مظلوم، آنچه از روايات استفاده مي‏شود اين است که: وي در ميان ملت خود، مقام و منزلت والائي دارد: و شخصيتي است که در هنگام خروج سفياني به مدينه مي‏رود و در آنجا مسلمانان را به اتحاد و ترقي اسلام و وحدت و يکپارچگي دعوت مي‏کند و چون لشکريان سفياني به مدينه رسيدند، او از مدينه بسوي مکه رهسپار مي‏شود و در آنجا نداي وحدت سر مي‏دهد و صداي خود را به مردم دنيا مي‏رساند، و مظلوميت و حقانيت آل محمد صلي الله عليه و آله و سلم را به جهانيان اعلام مي‏نمايد.
بر اثر همين تلاش پي‏گير و اظهار حق، پس از مدت کمي بعد از انجام مراسم حج، در بيست و پنجم ماه ذيحجه، در برابر خانه‏ي خدا و حرم امن او، در روز روشن در جلو چشمان حيرت زده‏ي برخي از مردم مکه بطرزي فجيع کشته مي‏شود و سر او را مي‏برند، و تا آن موقع هيچکس، و هيچ فردي در کنار خانه‏ي خدا به اين صورت کشته نشده و نخواهد شد. و اينجاست که اين علامت از ديگر علامت‏ها جدا و ممتاز شده است.