اينک به رواياتي که در مورد نفس زکيه و پسر عموي وي و سيد حسني از زبان درربار ائمه معصومين عليهم‏السلام نقل شده است، توجه کنيد.
1- در ضمن حديثي که از رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم درباره‏ي نفس زکيه نقل شده چنين آمده است:
«ان المهدی لايخرج حتي تقتل النفس الزکيه، فاذا قتلت النفس الزکيه، غضب عليهم من في السماء و من في الارض، فاتي الناس المهدی ارواحنا له الفداء فزفوه کما تزف العروس الي زوجها ليله عرسها»! [1] .
حضرت مهدی ارواحنا له الفداء قيام نخواهد کرد تا زماني که نفس زکيه کشته شود. چون نفس زکيه کشته شد، آنچه در آسمانها و زمين است بر آن مردم يعني [بني اميه] خشم خواهد گرفت، و مهدی ارواحنا له الفداءظهور خواهد نمود، و مردم فوج فوج و دسته دسته با پاي خود همانگونه که در شب عروسي، عروس را با خوشحالي به خانه‏ي داماد مي‏برند، به سرعت به طرف او رو مي‏آورند.
2- در روايتي که از اميرالمومنين عليه‏السلام رسيده چنين است:
«الا اخبرکم بآخر ملک بني فلان؟ قيل: بلي، قال: قتل نفس حرام، في يوم حرام، في بلد حرام، عن قوم قريش، و الذي الحبه و برا النسمه مالهم من ملک بعده غير خمسه عشر ليله»! [2] .
اميرالمومنين عليه‏السلام فرمود:آيا شما را از پايان حکومت بني‏فلان خبر ندهم؟ عرض کردند چرا يا اميرالمومنين. فرمود: کشتن نفس محترمي که ريختن خون او حرام است- يعني نفس زکيه- در روز محترم، در شهر محترم از طايفه‏اي از قريش. قسم به پروردگاري که دانه را شکافت و بشر را آفريد، پس از کشتن او به جز پانزده شب حکومت نخواهند کرد.
3- در ضمن روايت مفصلي که «جابر جعفي» از امام باقر عليه‏السلام درباره‏ي اوضاع عمومي آخرالزمان نقل کرده چنين آمده است:
«... ما اشکل عليکم، فلم يشکل عليکم عهد نبي الله صلي الله عليه و آله و سلم و رايته و سلاحه، و النفس و الزکيه من ولد الحسين عليه‏السلام». [3] .
اي جابر، اگر ديدن و شنيدن نشانه‏هائي که براي تو بر شمردم بر مردم دشوار باشد، پيمان پيامبر خدا و پرچم و اسلحه رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم و شهادت نفس زکيه که از فرزندان حسين عليه‏السلام است، همه دشواريها را برطرف مي‏کند، و ديگر مشکلي براي آنان نخواهد بود.
در اين حديث امام باقر عليه‏السلام نفس زکيه را از اولاد امام حسين عليه‏السلام دانسته و شهادت او را يکي از نشانه‏هاي بارز ظهور حضرت ولي عصر -ارواحنا له الفداء - قرار داده است، و البته ذکر نفس زکيه در اينجا بخاطر همان ممتاز بودن شهادت، و کشته شدن او به طور خاص است که وي را از ديگر علامتها جدا و ممتاز ساخته است.
4- در روايت ديگري از امام باقر عليه‏السلام تعدادي از علامات را برشمرده، و ضمن شهادت نفس زکيه چنين ياد فرموده است:
«و قتل غلام من آل محمد صلي الله عليه و آله و سلم بين الرکن و المقام، اسمه محمد ابن الحسن النفس الزکيه.» [4] . و از جمله‏ي علامات کشته شدن مردي از دودمان پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم است بين رکن و مقام که نام محمد بن الحسن و موصوف به نفس زکيه مي‏باشد.
5- در مورد چگونگي کشته شدن نفس زکيه در ضمن روايتي که از امام باقر عليه‏السلام نقل شده چنين آمده است:
حضرت قائم ارواحنا له الفداء به ياران خود مي‏فرمايد:اي قوم اهل مکه مرا نمي‏خواهند ولي من براي اينک با ايشان اتمام حجت کنم کسي را به سوي آنها مي‏فرستم تا آنچه شايسته است که شخصي مانند من با آنان اتمام حجت کند که به ايشان بگويد.
آنگاه مردي از ياران خود را مي‏طلبد و به او مي‏فرمايد: برو نزد اهل مکه و به آنها بگو اي اهل مکه من فرستاده‏ي فلاني هستم، و او به شما مي‏گويد:
ما اهل بيت رحمت و معدن رسالت و خلافت هستيم و از ذريه محمد صلي الله عليه و آله و سلم و سلاله‏ي پيغمبرانيم ما مظلوم واقع شديم و مردم به ما ستم نمودند و ما را آواره ساختند و از هنگام رحلت رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم تا امروز حق ما غصب شده است. اکنون ما از شما چشم ياري داريم و از شما ياري مي‏طلبيم، پس ما را ياري کنيد.
وقتي که آن جوانمرد به اين سخن تکلم نمود، بر او هجوم مي‏آورند و او را ما بين رکن و مقام به شکلي خاص سر مي‏برند و اوست نفس زکيه. [5] .
حديث مفصل است و تتمه دارد.