رواياتي با اين مضمون به دست ما رسيده که افضل العباده انتظار الفرج، انتظار فرج حضرت بقيه الله ارواحنا له الفداء برترين عبادت است. [1] انتظار الفرج من اعظم الفرج، در انتظار فرج بودن از بزرگترين فرج است. [2] انتظار ظهور امام زمان ارواحنا له الفداء علامات و نشانه هايي دارد که با حفظ آنها مصداق خارجي پيدا مي کند. اول اينکه شخص منتظر همانند همه منتظران فکر و ذکرش متوجه فرد مورد انتظار باشد و او را از ياد نبرد. دوم، کسي که انتظار فرج حضرت مهدي ارواحنا له الفداء را دارد بايد سعي و تلاش کند که قبل از ظهور آن گرامي خود را اصلاح کند، از گناه توبه نمايد و به اعمال صالحه و رفتار پسنديده خود را زينت بخشد تا لياقت و شايستگي مصاحبت و درک حضور حضرت را پيدا کند. سوم، انتظار بدان معني نيست که دست روي دست بگذاريم و هيچ گونه احساس مسوليت نکنيم و بگوييم که آقا تشريف مي آورند و کارها را درست مي کنند و بدون شک منتظر واقعي کسي است که تا مي تواند امر به معروف و نهي از منکر نمايد، جلوي ظلم و بيداد را بگيرد و به بهانه انتظار از هيچ تلاش و جهاد در راه سازندگي خود و جامعه کوتاهي ننمايد.