در هنگام حکومت حضرت بقيه الله ارواحنا له الفداء از تمام زمينهاي باير براي کشت و زراعت استفاده مي شود به گونه اي که هيچ جاي زمين خالي از سبزي و خرمي نيست. رسول الله صلي الله عليه و آله مي فرمايد: امت من در زمان حضرت مهدي ارواحنا له الفداء متنعم به نعمتهايي مي شوند که مثل آن نصيب هيچ گروهي نشده است، ترسل السماء عليهم مدرارا و لا تدع الارض شيئا من نباتها الا اخرجته [1]
آسمان برکتش را بر سر مردم مي ريزد و زمين هر چه در دل دارد مي روياند و سبز و خرم مي شود. اميرالمومنين علي عليه السلام در ضمن حديث طولاني مي فرمود: و لو قد قام قائمنا لانزلت السماء قطرها، و لاخرجت الارض نباتها... حتي تمشي المراه بين العراق و الشام، لا تضع قدميها الا علي النبات [2] هر گاه قائم ما قيام کند آسمان باران خود را بر زمين فرو مي ريزد و زمين گياه خود را مي روياند، تا آنجا که وقتي شخصي از عراق تا شام سفر مي کند قدمش را بر هر کجا مي گذارد سبز و پر از گياه است.