و در آن شش آیه می باشد
آیات 47-59-69-77-83-159
1- «یا ایها الذین اوتوا الکتاب آمنوا بما نزَّلنا مصدقاً لما معکم من قبل ان نطمس وجوهاً فنردها.» [1]
ای کسانی که کتاب (خدا) به شما داده شده، به آنچه (بر پیامبر خود) نازل کردیم و هماهنگ با نشانه هایی است که با شما است ایمان بیاورید، پیش از آن که صورت هایی را محو کنیم و سپس به پشت سرباز گردانیم.
جابر جعفی گوید: امام باقر علیه السلام درباره این آیه (یا ایها الذین اوتو الکتاب ...) فرمودند: تنها سه تن از لشکریان سفیانی که زمین را در ستم و تباهی فرو می برند نجات می یابند، خداوند چهره آنان را به طرف پشتشان بر می گرداند و این پیش آمد در زمان قیام قائم، مهدی ارواحنا له الفداء روی می دهد. [2]
2- «یا ایها الذین آمنوا اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و اولی الامر منکم» [3]
ای کسانی که ایمان آورده اید، اطاعت کنید خدا را و اطاعت کنید پیامبر خدا و صاحبان امر را.
مقصود از اولی الامر اشاره به 12 امام علیه السلام است که اول آنان حضرت امیرالمؤمنین علی بنابی طالب و آخر آنها حضرت بقیه الله مهدی منتظر علیه السلام می باشد، و این دیدگاه اکثر دانشمندان اسلامی اعم از سنی و شیعه می باشد، [4] به کتب ذیل مراجعه شود.
3- «الذین انعم الله علیهم من النبیین و الصدیقین و الشهداء و الصالحین و حسن اولئک رفیقاً» [5]
خدا نعمت خود را بر آنها تمام کرده (و آنان را همنشین) پیامبران و صدیقان و شهداء و صالحان کرد، چه خوب رفیقانی هستند.
پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم درباره (و حسن اولئک رفیقاً) در آیه مذکور فرمودند: منظور قائم آل محمد ارواحنا له الفداء است. [6]
4- «وقالوا ربنا لکم کتبت علینا القاتل لولا أخرتنا الی اجل قریب» [7]
و گفتند پروردگارا چرا جهاد را بر ما مقدر داشتی؟ چرا این فرمان را کمی تأخیر نینداختی؟
از امام حسن مجبتی علیه السلام و امام باقر علیه السلام درباره اجل قریب روایت شده که اشاره به قیام قائم آل محمد ارواحنا له الفداء است.[8]
5- «ولو ردوه الی الرسول و الی اولی الامر منهم لعلمه الذین یستنبطونه منهم» [9]
و اگر به پیامبر و پیشوایان (که قدرت و تشخیص کافی دارند) ارجاع کنند، از ریشه های مسائل آگاه خواهند شد.
منظور از اولی الامر حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام و یازده فرزندانش که آخر آنان حضرت مهدی ارواحنا له الفداء است می باشد.[10]
6- «و ان من اهل الکتاب الا لیؤمنن به قبل موته، و یوم القیامه یکون علیهم شهیداً» [11]
و هیچ یک از اهل کتاب نیست مگر این که قبل از مرگ به او ایمان آورد. و روز قیامت گواهی بر آنها خواهد بود.
محمد بن مسلم از امام باقر علیه السلام نقل می کند که این آیه، اشاره به نزول حضرت عیسی علیه السلام پیش از قیامت و خواندن نماز پشت سر حضرت مهدی ارواحنا له الفداء و ایمان آوردن ملت یهود ونصاری و غیرهم به حضرت مهدی ارواحنا له الفداء می باشد. [12]