و در آن چهار آیه می باشند
آیات 20-24-64-102
1-«و یقولون لولا اُنزل علیه آیه من ربه، فقل إنما الغیب لله فانتظرو إنی معکم من المنتظرین» [1]
می گوید چرا معجزه ای از پروردگارش بر او نازل نمی شود؟ بگو غیب (و معجزات) برای خدا (و به فرمان او) است شما در انتظار باشید من هم با شما از منتظرانم.
یحیی بن ابوالقاسم گوید: امام جعفر صادق علیه السلام در تفسیر این آیه فرمود: مراد از (الغیب) حجت قائم ارواحنا له الفداء باشد. [2]
2- «حتی اذا اخذت الارض زخرفها و ازینت و ظنَّ اهلها انهم قادرون علیها اتها امرنا لیلاً اونهاراً» [3]
تا زمانی که روی زمین زیبایی خود را (از آن) گرفته و تزیین می گردد و اهل آن مطمئن می شوند که می توانند از آن بهره مند گردند (ناگهان) فرمان ما شب هنگام یا در روز (برای نابودی آن) فرا می رسد.
مفضل بن عمر از امام صادق علیه السلام پیرامون این آیه شریفه روایتی نقل می کند که یعنی قیام حضرت مهدی ارواحنا له الفداء با شمشیر می باشد. [4]
3- «لهم البشری فی الحیاه الدنیا و فی الاخره» [5]
در زندگی دنیا و آخرت شاد و (مسرور) اند.
از امام باقر علیه السلام درباره تفسیر این آیه آمده: که به این دسته از مؤمنین مژده و بشارت به قیام حضرت قائم ارواحنا له الفداء و ظهورش داده می شود. و همین طور بشارت قتل دشمنانشان و نجات و رستگاری در آخرت و ورد در جمع آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم در کنار حوض کوثر می دهند. [6]
4- «قل فانتظروا إنی معکم من المنتظرین» [7]
بگو شما انتظار بکشید من نیز با شما انتظار می کشم.
امام هشتم حضرت رضا علیه السلام فرمود: به راستی که انتظار فرج (قائم)، خود فرج است. [8]