و در آن چهار آیه می باشد
آیات 8-21-80-86
1-«ولئن اخرنا عنهم العذاب الی امهٍ معدوده» [1]
اگر مجازات را تا زمان محدود از آنها به تأخیر اندازیم.
از حضرت باقر و حضرت صادق علیه السلام در تفسیر این آیه روایت شده که فرمودند: امت معدوده اصحاب مهدی ارواحنا له الفداء هستند که در اخرالزمان سیصد و سیزده نفر مرد به تعداد اهل بدر که در یک ساعت همچون گرد آمدن پاره های ابرها در فصل پائیز جمع می شوند. [2]
و نیز امام صادق علیه السلام فرمود: عذاب، خروج قائم ارواحنا له الفداء است و امت معدوده اهل بدر و اصحاب بدرند. [3]
2- «اولئک الذین خسروا انفسهم و ضلَّ عنهم ما کانوا یفترون» [4]
آنان کسانی هستند که سرمایه وجود خود را از دست دادند و تمام معبودهای دروغین از نظرشان گم شدند.
زیانکاران کسانی هستند که درباره (امام زمان – عج-) شک می کند.
مفضل بن عمر میگوید: در محضر مبارک امام صادق علیه السلام بودیم و سخن درباره امام قائم حضرت مهدی ارواحنا له الفداء دور می زد، امام صادق علیه السلام فرمود: می گویند (کسی که درباره حضرت هدی ارواحنا له الفداء شک دارند) چه زمانی متولد شده؟
و چه کسی او را دیده؟
و او کجا مستقر است؟
و چه وقت ظاهر می شود؟
تمام این اشکالات، شک است در قضا و قدرت خداوند متعال، سپس این آیه را تلاوت فرمود: آنها به خود در دنیا و آخرت زیان می سانند. [5]
3- «قال لو ان لی بکم قوهً او آوی الی رکنٍ شدید» [6]
گفت ای کاش در برابر شما قدرتی داشتم یا تکیه گاه و پشتیبان محکم در اختیار من بود.
صالح بن سعید می گوید: امام صادق علیه السلام درباره تفسیر این آیه فرمود: «قوه» حضرت قائم است، و «رکن محکم» سیصد و سیزده نفر اصحابش می باشد. [7]
4- «بقیه الله خیر لکم ان کنتم مؤمنین» [8]
سرمایه حلالی که خداوند برای شما باقی گذارده برایتان بهتر است اگر ایمان داشته باشید.
امام باقر علیه السلام می فرمای: این آیه اولین آیه ای است که قائم ارواحنا له الفداء آن را تلاوت می کند و سپس می فرماید: من بقیه الله و حجت خدا و نماینده او در زمین بر شما (مردم) می باشم (و مردم به سوی او می آیند و بر او سلام می کنند) و نحوه سلامشان چنین است: السلام علیک یا بقیه الله فی ارضه. [9]