و در آن چهار آیه می باشد
آیات 5-24-44-45
1- «و ذکرهم بایام الله»[1]
و ایام الله را به آنها متذکر شو.
از مثنی الحناط، از امام باقر و امام صادق علیه السلام روایت است که در ذیل این آیه شریفه که فرمودند: ایام الله روزهای خدا سه روز است. روز قیام قائم و رجعت و روز قیامت. [2]
2- «الم ترکیف ضرب الله مثلاض کلمهً طیبهً کشجرهٍ طیبهٍ اصلها ثابت و فرعها فی السماء» [3]
آیا ندیدی چگونه خداوند کلمه طیبه (و گفتار پاکیزه) را به درخت پاکیزه ای تشبیه کرده که ریشه آن (در زمین) ثابت وشاخه آن در آسمان است.
سلام خثمعی می گوید: بر امام باقر علیه السلام وارد شدم و پیرامون این آیه شریفه پرسش نمودم؟
حضرت فرمود: ای سلام، درخت، محمد، و فروع آن علی امیرالمؤمنین و میوه آن حسن و حسین، و شاخه آن فاطمه، و فروع آن شاخه، امامانی هستند که از فرزندان فاطمه سلام الله علیها می باشند، و برگهای آن درخت، شیعیان و دوستداران اهل بیت علیهم السلام می باشند. [4]
به درستی که حضرت قائم ارواحنا له الفداء آخرین امام معصوم از فرزندان فاطمه سلام الله علیها و علی علیه السلام می باشد پس به تحقیق این آیه شریفه شامل و منطبق بر حضرت است.
3- «فیقول الذین ظلموا ربنا اخرنا الی اجلٍ قریب» [5]
آن روز که ظالمان می گویند پرودگارا، مدت کوتاهی ما را مهلت ده.
محمد بن مسلم از امام باقر علیه السلام در تفسیر آیه کریمه روایت نقل می کند که حضرت فرمود: می خواستند (ظالمان و ستمگران) تا خروج حضرت قائم ارواحنا له الفداء مهلت گیرند. [6]
4- «وسکنتم فی مساکن الذین ظلموا انفسهم» [7]
شما نبودید که در منازل و (کاخهای) کسانی که به خویشتن ستم کردند سکنی گزیدید؟
جمعی در محضر امام صادق علیه السلام بودند، سخنی از خانه های بنی العباس به میزان آمد، مردی گفت: خداوند خرابی آنها را بما بنمایاند، امام صادق علیه السلام فرمود: چنین مگو آنجا مسکن حضرت قائم ارواحنا له الفداء و اصحابش خواهد شد مگر نشنیده ای که خداوند می فرماید: «وسکنتم» تا آخر آیه [8]