و در آن پنج آیه می باشد
آیات 5-6-13-33-81
1-«فاذا جاء وعد اولاهما بعثنا علیکم عباداً لنا اولی باسٍ شدیدٍ فجاسوا خلال الدیار و کان وعداً مفعولا * ثم رددنا لکم الکره علیهم و امددناکم باموال و بنین و جعلنا کم اکثر نفیراً» [1]
هنگامی که نخستین وعده فرا رسد مردانی پیکار جورا بر شما می فرستیم، خانه ها را جستجو می کنند و این وعده ای است قطعی.
سپس شما را بر آنها چیره می کنیم و اموال و فرزندانتان را افزون خواهیم کرد و نفرات شما را بیشتر (از دشمن) قرار می دهیم.
امام صادق علیه السلام در تفسیر این دو آیه شریفه می فرماید: چون زمان خونخواهی امام حسین علیه السلام فرا رسد، خداوند مردمی را پیش از ظهور قائم آل محمد ارواحنا له الفداء برانگیزد که هر جا دشمنان و ظالمین آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم را بیابند، بسوزانند، و این کاری است که قبل از قیام قائم ارواحنا له الفداء شدنی است، آنگاه حضرت امام حسین علیه السلام با هفتاد نفر از یاران جانبازش که در کربلا شهید شدند رجعت نمایند در حالی که لباس سفید طلانما پوشیده اند، به مردم اعلان کنند، که امام حسین علیه السلام با یارانش قیام نموده تا اهل ایمان تردید ننماید و بدانند که او دجال و شیطان نیست، بلکه او امامی است که در دسترس مردم است و چون یقین کردند او امام حسین علیه السلام می باشد تردید نخواهند کرد. سپس از جانب امام حسین علیه السلام ، امام زمان ارواحنا له الفداء به همه مردم معرفی می گردد و اهل ایمان نیز آن حضرت را تصدیق می کنند، چون امام زمان ارواحنا له الفداء وفات نماید، حضرت امام حسین علیه السلام او را غسل داده و کفن و حنوط کرده، دفن می کنند. چنان که در روایت است که متصدی امر امام باید امام جانشین او باشد، و در خبر است که امام حسین علیه السلام چندان حکومت می کند که ابروانش جلو چشم مبارکش را می گیرد. [2]
و حمران بن اعین از حضرت امام محمد باقر علیه السلام روایت می کند که این آیه را می خواند (و بعثنا علیکم عباداً لنا اولی بأس شدید) و می فرمود: این بندگان خدا، قائم ما و یاران او هستند که سخت نیرومند می باشند. [3]
2- «و کل انسانٍ الزمناه طائره فی عنقه» [4]
اعمال هر انسانی را به گردنش قرار داده ایم.
امام هشتم حضرت رضا علیه السلام می فرماید: خداوند عزوجل فرمود (یعنی) ولایت امام را برگردن هر انسان انداخته ایم. [5]
3- «و من قتل مظلو مافقد جعلنا لولیه سلطاناً فلا یسرف فی القتل انه کان منصوراً» [6]
و آن کس که مظلوم کشته شده برای ولیش سلطه (حق قصاص) قرار دادیم، اما در قتل اسراف نکند، چرا که او مورد حمایت است.
این آیه قرآن درباره امام حسین علیه السلام و حضرت مهدی ارواحنا له الفداء نازل شده است.
جابر جعفی و سلام بن مستنیر هر دو از حضرت باقر علیه السلام روایت کرده اند که درباره این آیه، حضرت باقر علیه السلام فرمود: همانا حسین علیه السلام مظلوم کشته شد و مائیم وی او، و قائم از ماست که (از کشنده او انتقام می گیرد) خون شریف حسین علیه السلام را طلب می کند و هر که بر قتل حضرت امام حسین علیه السلام راضی بود، او را به سزای عملش می رساند تا آخر حدیث. [6]
4- «و قل جاء الحق و زهق الباطل ان الباطل کان زهوقاً» [7]
بگو حق فرا رسید و باطل نابود شد و (اصولاً) باطل نابود شدنی است.
حکیمه خاتون فرمود: این آیه را روی بازوی او (مهدی ارواحنا له الفداء ) دیدم که نوشته شده است. [8]
امام باقر علیه السلام در تفسیر این آیه شریفه فرمودند: زمانی که امام قائم ارواحنا له الفداء قیام نماید دوران دولت باطل سپری خواهد شد. [9]