رباعيات ابوسعيد ابوالخير ميهنه‏اي (440-357) در شمار بهترين رباعيات توحيدي و عرفاني در زبان فارسي است:

چشمي دارم، همه پر از ديدن دوست
با ديده مرا خوش ست، چون دوست در اوست

از ديده و دوست، فرق کردن نتوان
يا اوست درون ديده يا ديده خود اوست! [1] .