و در خبر است که شخصي خدمت حضرت صادق علیه السلام عرضه داشت که دو آيه در قرآن است که خدا وعده فرموده، و من به آن نرسيدهام با آنکه به شرط آن عمل نمودهام، فرموداين دو آيه کدام است، عرض کرد اول سورهي مؤمن آيه 62 ادعوني استجب لکم، يعني بخوانيد مرا تا اجابت کنم شما را، فرمود آيا گمان داري که خدا خلف وعده ميکند، عرض کرد خير، فرمود پس چه گمان مي کني. عرض کرد سر آن را نميدانم. فرمود تو را خبر ميدهم.هر که اطاعت خدا کند. وجهات شرايط دعا را ملاحظه نمايد. پس دعا کند دعا او به اجابت ميرسد. عرض کرد جهات شرايط دعا چيست. فرمود ابتدا حمد خداي بجا ميآوري و به نعمتهائي که از خدا به تو رسيده شکر ميکني. پس صلوات بر پيغمبر و آل او ميفرستي. و بعد از آن گناهان خود را در نظر ميآوري. و اعتراف به آن مينمائي و طلب آمرزش ميکني. پس از آن دعا ميکني تا به اجابت مقرون گردد پس فرمود آيه ديگر کدامست عرض کرد اين آيه است که در سور سبأ آيه 38 ميفرمايد و ما انففتم من شئي فهو يخلفه. و هو خيرالرازقين. يعني هرچه در راه خدا انفاق کنيد، خدا عوض آن را ميرساند، و خدا بهترين روزي دهندگان است، و من بسياري انفاق نمودهام و عوض آن را خدا نرسانيده است، فرمود آيا گمان مي کني خدا خلف در وعده خود نمايد، گفت نه ولي سر آن را نميدانم، فرمود اگر شما از راه حلال مالي به دست آوريد، و انفاق نمائيد، هيچ درهمي نيست مگر آنکه خداوند عوض آن را ميدهد.
و ديگر صفوان جمال، از حضرت صادق علیه السلام روايت کند که فرمود: کل دعاء يدعي بهالله عزجل محجوب عن السماء حتي يصلي علي محمد و آل محمد» يعني هر دعائي که خداي عزوجل به آن خوانده شود محجوب از رفتن به آسمان است. تا صاحب آن صلوات بر محمد و آل او فرستد، و به همين مضمون چند خبر ديگر است، و ديگر حضرت صادق علیه السلام فرمايد: من کانت له الي الله عزوجل حاجة فليبدء بالصلوة علي محمد و آله، ثم يسئل حاجته ثم يختم بالصلوة علي محمد آل محمد، فان الله عزوجل اکرم ان يقبل الطرفين و يدع الوسط، اذا کانت له الصلوة علي محمد و آله لا تحجب عنه: يعني هر که را حاجتي باشد که خواهد از خداي عزوجل سؤال کند، پس بايد اول صلوات بفرستد، پس حاجت خود را طلب کند، پس در خاتمه باز صلوات بفرستد، که خداوند کريمتر از آن است که دعاي اول و آخر را اجابت فرمايد، ودعاء وسط را رها کند. زيرا دعائي که همراه آن صلوات بر محمد و آل او باشد محجوب نميشود و به اجابت ميرسد، و به همين مضمون اخبار کثيره رسيده است، و نيز اغلب دعاهاي مأثور از اهل بيت عصمت به همين طريق است.
سر آنکه، صلوات را با سلام مقرون نموده است، شايد براي آن است که مشتمل بر هر دو نوع تحيت مأثوره، يعني طلب رحمت و سلامتي با هم باشد، و در آيهي شريفه هم امر به هر دو فرموده است، تا آنکه تحيت تمامتر باشد، و آن در سوره احزاب آيه 56 است، ان الله و ملائکته يصلون علي النبي، يا ايها الذين آمنوا صلوا عليه و سلموا تسليما.
يعني به درستي که خداوند و فرشتگان درود ميفرستد بر پيغمبر صلي الله عليه و اله و سلم،اي مومنين شما نيز صلوات و سلام ب راو بفرستيد سلام فرستادني.
