اصل - و بعض اتخذته لنفسک خليلا.
ترجمه - و بعضي را برگزيدي، و او را براي خود خليل و دوست قرار دادي.
شرح - مراد از اين بعض، حضرت ابراهيم علیه السلام است.
حضرت رضا علیه السلام مي‏فرمايد که: خدا ابراهيم را خليل خود خواند، براي اينکه هيچ سائلي را از در خود محروم نمي‏فرمود، و به غير از در خانه‏ي خدا دست مسئلت دراز نمي‏نمود.
و در خبري حضرت صادق علیه السلام فرمود: براي کثرت سجود او بود.
و حضرت هادي علیه السلام فرمود: براي کثرت صلوات او بر محمد و آل او صلي الله عليه و اله و سلم بود.
و جابر گويد که: از پيغمبر صلي الله عليه و اله و سلم شنيدم که فرمود: مااتخذ الله ابراهيم خليلا الا لاطعامه الطعام، و صلوته بالليل و الناس نيام.
خدا ابراهيم را خليل خود نخواند مگر براي آنکه اطعام طعام مي‏فرمود، و در وقتي که مردم به خواب بودند نماز شب بجا مي‏آورد.
و يکي از القاب ابراهيم، حنيف است: که در سوره‏ي 16 نحل آيه‏ي 124 فرمايد: ثم أوحينا اليک ان اتبع ملة ابراهيم حنيفا.
و آن براي آداب حنيفه‏ي ده‏گانه او است که ابراهيم علیه السلام به آن عمل کرده، و در اين امت هم جاري است، که پنج آنها در سر است 1- سر تراشيدن 2- شارب گرفتن 3- ريش گذاشتن 4- مسواک زدن 5- خلال کردن، و پنج آنها در بدن 1- غسل جنابت 2- طهارت به آب 3- ناخن گرفتن 4- موي از بدن ستررن 5- ختنه کردن.
اصل - و سئلک لسان صدق في الاخرين. فاجبته و جعلت ذلک عليا
ترجمه - و او از تو سؤال نمود که: بنام نيک در آخرالزمان نام برده شود؛ پس سؤال او را اجابت فرمودي، و نام او را تا آخرالزمان بلند نمودي.
شرح - اشاره است به آيه‏ي 84 سوره‏ي 26 شعراء:
واجعل لي لسان صدق في الاخرين.
يعني: (ابراهيم دعا کرد که خدايا) لسان صدق، و نام نيک براي من در آخرين از امتها مقرر فرماي.
بعضي گفته‏اند. مراد آن است که نام او به نيکي تا آخرالزمان برده شود. و بعضي گفته‏اند، مراد از لسان، فرزند باشد، يعني فرزندي که محمد باشد از خدا خواهش نمود. و در سوره‏ي 19 مريم، آيه‏ي 51 فرمايد:
و وهبنا لهم من رحمتنا و جعلنا لهم لسان صدق عليا - يعني. و بخشيديم براي ابراهيم و ذريه‏ي او رحمت خود را و قرار داديم براي ايشان نام نيک بلندي را.
و در بحار است که، ابوبصير از حضرت صادق علیه السلام روايت مي‏کند که ابراهيم دعا کرد که لسان صدق در آخرالزمان براي او قرار دهد، پس خداوند براي اجابت دعاء او در اين آيه خبر مي‏دهد، و مراد از علي در اين آيه، علي بن ابي‏طالب علیه السلام است.
و در تفسير علي بن ابراهيم، از حضرت امام حسن عسکري علیه السلام روايت کند که، مرا از کلمه‏ي رحمتنا رسول خدا صلي الله عليه و اله و سلم، و مراد از کلمه‏ي لسان صدق عليا اميرالمؤمنين علیه السلام است.