اعتقاد به اينکه تا آخر هم زمين خالي از حجت نمي‏شود تا زمان نوح مردم به شريعت آدم عمل مي‏نمودند، و بعد از آن پنج نفر از پيغمبران، اولوالعزم يعني صاحب شريعت بودند، که شريعت هر يک از ايشان ناسخ شريعت سابق است 1- نوح علیه السلام که شريعت او ناسخ شريعت آدم است 2- ابراهيم علیه السلام 3- موسي علیه السلام 4- عيسي علیه السلام 5- محمد صلي الله عليه و آله و سلم که خاتم انبياء و دين او ناسخ اديان است، و چون انبياء ديگر به شريعت ايشان عمل مي‏کردند نام ايشان در اين دعا مذکور نيست.
اصل - و تخيرت له أوصياء، و مستحفظا بعد مستحفظ من مدة الي مدة، اقامة لدينک، و حجة علي عبادک، و لئلا يزول الحق عن مقره، و يغلب الباطل علي أهله، و لا يقول أحد: لولا أرسلت الينا رسولا منذرا، و أقمت لنا علما هاديا، فنتبع آياتک من قبل أن نذل و نخزي.
اعراب - اقامة. مفعول له لفعل تخيرت و حجة: معطوف عليه ولئلا يزول جار و مجرور و معطوف ايضا عليه - لان المفعول له في تقدير لام الجر. و يغلب و يقول: منصوبان، و معطوفان علي يزول. و قوله: لولا: تخضيضية بمعني هلا، دخلت علي الماضي اعني ارسلت. و قوله: اقمت: عطف علي ارسلت. و جواب لولا: قوله: فننبع، و لذا ينصب بان المقدرة.
ترجمه - و براي هر کدام، جانشيناني اختيار کردي؛ که هر جانشيني پس از ديگري مستحفظ دين باشد، از زماني تا زماني، تا آنگه دين را برپاي دارند؛ و حجت بر خلق تو بوده باشند، و به جهت آنکه حق از مقروجاي خود زايل نشود، و اهل باطل بر اهل حق غالب نگردد، و به جهت آنکه احدي نتواند ايراد نمايد که خداوندا چرا پيغمبري براي ما نفرستادي؟ و چرا براي ما برپاي ننمودي کسي را که نشانه‏ي حق و راهنماي ما باشد؟ تا ما هم آيات و فرمانهاي تو را متابعت کنيم، پيش از آنکه خوار و رسوا گرديم.
شرح - اوصياء هر يک از پيغمبران، اولوالعزم دوازده نفر بودند، و هرکدام دين را حفظ مي‏کردند، و مشيت خدائي تعلق گرفته که هيچ زماني از حجت خالي نباشد، زيرا که امام در عالم به منزله‏ي قلبست در بدان انسان.
و در اينجا براي لزوم بقاء حجت، چهار برهان آورده است.
1- اقامه دين، تا باقي باشد و زايل نگردد، زيرا که بناء خلقت عالم براي دين و خداشناسي است.
2- اينکه پيغمبر و امام حجت بر مردم مي‏باشند، تا مردم را بدين حق دعوت نمايند،و حجت بر ايشان تمام شود.
3- آنکه دين حق زايل نگردد، و دين باطلي به جاي آن قرار نگيرد.
4- آنکه حق اعتراض براي کسي نباشد، و نتواند اعتراض کند که؛ خدايا چرا پيغمبري نفرستادي تا متابعت او را بنمائيم؟
اصل - الي أن انتهيت بالامر الي حبيبک و نجيبک محمد صلي الله عليه و آله، فکان کما انتجبته. سيد من خلقته، و صفوة من اصطفيته، و أفضل من اجتبيته، و أکرم من اعتمدته، قدمته علي أنبيائک و بعثته الي الثقلين من عبادک؛ و أوطانه مشارقک و مغاربک.
اعراب - فعل الانتهاء لازم، ولکن يتعدي بالباء فيکون بمعني الانهاء و الاعداد.
ترجمه - پس امر نبوت را امتداد دادي تا خاتمه‏ي آن را به دوست برگزيده‏ي خود محمد صلی الله علیه و آله و سلم منتهي داشتي، پس اين پيغمبر مي‏باشد، همچنانکه او را برگزيدي، مهتر آفريدگان و برگزيده‏ي برگزيدگان و افضل بزرگان؛ و گرامي‏ترين اعتماد شدگان. و مقدم داشتي (در شرف و رتبه) او را بر همه‏ي پيغمبران و مبعوث نمودي او را بر جن و انس از بندگان و او را بر تمام آفاق از مشارق و مغارب بلندي دادي.