در تحفة الزائر نقل شده است که امام صادقعليه السلام فرمودند: هرگاه کسي حاجت ودرخواستي ازخداوند متعال داشت ويا از موضوعي در هراس بود، آن را به اين ترتيب که بيان ميشود بر روي کاغذي بنويسد:
«بسم اللّه الرحمن الرحيم اللّهم إنّي أتوجه إليک بأحبِّ الأسماءِ إليک وأعظمها لديک وأتقرب وأتوسل إليک بمن أوجبت حقّه عليک بمحمّدٍ وعلي وفاطمة والحسن والحسين وعلي بن الحسين ومحمد بن علي وجعفر بن محمد وموسي بن جعفر وعلي بن موسي ومحمد بن علي وعلي بن محمد والحسن بن علي والحجّة المنتظر صلوات اللّه عليهم أجمعين، اکفني کذا وکذا...»
«به نام خداوند بخشنده مهربان، پروردگارا! من با شفيع قرار دادن محبوبترين اسماء و بزرگترين آنها در پيشگاه تو، رو به سوي تو ميآورم و به وسيله کساني که رعات حقّ و احترامشان را بر خودت لازم دانستهاي به درگاهت تقرّب جسته و به حضرتت توسل پيدا ميکنم؛ به حق محمّدصلّي اللّه عليه و آله و سلم و عليعليه السلام و فاطمهسلام الله علیها و حسن و حسين و عليبن الحسين و محمّدبن علي و جعفربن محمّد وموسيبن جعفر و عليبن موسي ومحمّدبن علي و عليبن محمّد و حسنبن عليعليهم السّلام و به حق حجت منتظر (که درود تو بر همه اين بزرگواران باد) حاجت مرا که عبارت از... است برآورده ساز.
سپس آن نوشته را در آب جاري يا در چاهي بيندازد انشاء اللّه خداوند متعال حاجت و درخواست او را بر ميآورد». [1]
