افراد زيادي از اعضاي دفتر وخانواده و همينطور علماي حوزه علميه قم در زمينه عريضه نويسي حضرت آيةاللّه العظمي گلپايگاني رحمه الله حکايتهايي را نقل کردهاند که از جمله آنها حکايتي است که حجة الاسلام و المسلمين آقاي ابطحي نقل ميکند:
در آخرين روزهاي جنگ تحميلي (عراق عليه ايران) که موشک زدن و بمباران دشمن شدّت پيدا کرده بود و مردم به اطراف و روستاها پناه ميبردند، حضرت آية اللّه گلپايگاني از شنيدن وقايع ومشکلات شديدي که براي مردم پيش آمده بود بسيار ناراحت بودند، لذا از روي علاقه واعتقادي که به مسجد مقدس جمکران داشتند، با جمعي از علما و بزرگان به آن مسجد مشرّف شدند تا ضمن عرض ادب به ساحت مقدّس آقا امام زمان ارواحنا له الفداء دعاي توسلي براي رفع اين گرفتاريها بنمايند.
حقير هم اين افتخار را داشتم که همراه ايشان باشم. معظّم له عريضهاي را قبلا نوشته بودند و آن را به بنده دادند که طبق دستورشان در ميان مقداري گِل بگذارم و بعد از دعاي مخصوص، خطاب به جناب حسين بن روح در آب بيندازم. در حالي که خود آيةاللّه العظمي گلپايگاني؛ و جمعي از علما حضور داشتند، در يک فضاي معنوي در حالي که اغلب آنها گريه ميکردند و از امامعليه السلام درخواست ميکردند تا حاجت آقا را هرچه زودتر برآورده نمايد، عريضه را در آب انداختيم.
فرداي همان روز يکي از علماي صالح وباتقواي شناخته شده به منزل ما آمدند وفرمودند: من ديشب خوابي ديدم ولي معني آن را هرچه فکر کردم نفهميدم، به همين خاطر تصميم گرفتم آن را با شما در ميان بگذارم و اگر چيزي به نظرتان رسيد بفرماييد.
وي گفت: در عالم رؤيا ديدم شخصي فرمود: به آقا بگوييد جواب شما را حضرت سه روز ديگر ميدهند. اين در حالي بود که ايشان از مسأله عريضهنويسي آية اللّه العظمي گلپايگاني اصلا خبري نداشتند. من به محض شنيدن اين مطلب از خوشحالي به گريه افتادم، با خود گفتم: همانطور که حضرت آية اللّه بر من منّت نهادند که عريضه را به آب بيندازم، همينطور حضرت صاحب الزمان ارواحنا له الفداء اين عنايت را به من دارند که اين مؤمن صالح را پيش من بفرستند تا جواب هم نخست به من داده شود و من آن را به آيةاللّه العظمي گلپايگاني برسانم.
بعد از آن که جريان خواب آن عالم بزرگوار را به آية اللّه گلپايگاني عرض کردم، منتظر شديم تا ببينيم سه روز ديگر چه خبري ميشود، درست روز سوّم بود که از طرف عراق اعلام آتش بس يک طرفه شد و شعلههاي جنگ تحميلي که ناخواسته توسط استکبار جهاني بر مردم ايران اسلامي تحميل شده بود با پيروزي ملّت بزرگ ايران رو به خاموشي نهاد.
