نام مؤلف اين کتاب «محمد بن محمد بن نعمان» است که نزد شيعه مشهور به «مفيد» و نزد اهل تسنن، معروف به «ابن معلم» مي‏باشد. وي در روز يازدهم ذيقعده سال 336 هجري قمري، در قريه «عکبر»از نواحي بغداد به دنيا آمد. و در شب جمعه سوم رمضان سال 413 هجري قمري در شهر بغداد از دنيا رفت و سيد مرتضي که از بزرگترين شاگردان او بوده، در بزرگترين ميدانهاي بغداد که به ميدان «اشنان» معروف بود، بر جنازه‏اش نماز خواند، در حالي که جمعيت نمازگزاراني که از سني و شيعه با سيد در ميدان مذکور بر جنازه‏اش نماز خواندند، به مراتب از اندازه وسعت ميدان، بيشتر بود.
و بعضي نقل کرده‏اند که هشتاد هزار نفر از شيعه و سني بر جنازه‏اش نماز خوانده و تمامي دوست و دشمن، بر مرگش گريه کردند.
مؤلف، فردي پر استعداد، داراي حافظه‏اي قوي و انديشه‏اي رسا و سريع، خوش بيان و در عين حال، عابد و زاهد و داراي لباسي خشن و زندگي بسيار ساده بوده و از نظر علمي نيز بر همه اقران و همرديفان مذهبي و غير مذهبي برتري داشته و رياست «شيعه اماميه» در آن عصر، در دست ايشان قرار داشت.