ستايش خداي را که وعده ياري داده آنان که دينش را ياري کنند و مژده پيروزي داده، کساني را که راهش را شناخته و در آن گام نهند و باز مي‏دارد سعادت را از آنان که او را انکار مي‏کنند. خدايي که نعمتش، موجب ميل به سوي او مي‏گردد و تنها بايد از عذاب و انتقامش به ذات مقدسش پناه برد.
و درود فراوان بر پيشواي ما محمد«صلي الله عليه وآله وسلم» و بر خاندانش که پيشوايان و راهنمايان راستين مردمند.
اين جانب سابقاً کتابي در باره لزوم امامت نوشتم و در آن کتاب از عصمت امامان و امتياز آنان از ساير مردم، به دارابودن فضايل و کمالات نفساني و اعمال نيکو، به طور مفصل سخن گفتم و شواهدي را که کاملاً دلالت بر درستي ادعاي آنان دارد، بيان داشتم. و علاوه بر آن آياتي از قرآن و گفته‏هايي از پيامبر«صلي الله عليه وآله وسلم» که بيانگر مشخصات کامل آنان است، نقل کردم و در آن کتاب، فساد و بطلان عقيده مخالفين را با دليل و برهان تشريح نمودم.
و نيز اين نکته را مفصلاً شرح دادم که چرا بعضي از آنان قيام نموده و در برابر ستمگران ايستادگي کرده و بعضي ديگر ساکت نشسته و در برابر ستمگريها و خونريزيها و مخالفتهاي آنان با قرآن هيچگونه واکنشي از خود نشان نداده‏اند.
و در پايان، اسبابي را که موجب غيبت آخرين پيشواي شيعه و پنهان شدنش از انظار ستمگران گرديده به طور مشروح بيان نمودم.
سپس بعضي از دوستان محترم و با ايمان که در بزرگي و فضيلت و صحت عقيده‏شان ترديدي نيست، پرسشهايي (و در حقيقت انتقاداتي) در خصوص امامت «صاحب‏الزمان مهدي ارواحنا له الفداء » به ذهنشان رسيده و از من پاسخ خواستند. که اينک من پاسخهاي آن پرسشها را به همان ترتيبي که برايم نوشته‏اند و به گونه‏اي که هر فرد صاحب فکر و انديشه‏اي بتواند بفهمد و در فهم و درک آن، نيازي به صرف بخشي از عمر خود در راه تحصيل علم و دانش نداشته و محتاج به مراجعه کتب ديگر اين جانب نباشد، در انظار خوانندگان قرار مي‏دهم و در اين راه از خداوند ياري مي‏طلبم.