سلام بر تو اي چهاردهمين تكرار نور! اي زاده‌ي نسل‌هاي عصمت و پاكي! اي سر برآورده از زلال‌ترين چشمه‌هاي خلقت! تو خالص‌ترين عطر عصمتي و زلال‌ترين وجود و پاك‌ترين آفريده. تو در شرافت يكه تاز خلقتي.تو نهمين فرزند عصمتي. تنها تويي كه از پاك‌ترين نسل‌هاي آفرينش زاده شدي و تنها تو ميراث‌دار هشت نسل عصمت و پاكي هستي. از ابتداي شكفتن و روييدن نور، از آغازي‌ترين لحظاتي كه بوستان عصمت آل طه رو به هستي نهاد، از آن دم كه پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم باغبان مهربان اين بوستان، نهال عصمت بر زمين روياند، هميشه مژده‌ي آمدن تو بر سر زبان‌ها بوده است و بشارت حضور پاكت اميد بخش جان‌ها.پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم مي‌ديد كه چگونه تو دين را برپاي مي‌داري، آن گاه كه پايمال دنيا طلبان شده باشد و چگونه نداي حقانيت او را پس از سال‌ها ستم و غفلت فرياد مي‌كني، بارها به آمدنت بشارت داد و فرمود: «به خدايي كه مرا به راستي به پيامبري برانگيخته است سوگند كه اگر يك روز از عمر دنيا باقي باشد، خداوند آن روز را چندان طولاني گرداند تا فرزندم، مهدي ارواحنا له الفداء در آن ظهور كند». [1] «مهدي ارواحنا له الفداء از اولاد من است؛ نامش نام من و كنيه‌اش كنيه‌ي من باشد. صورت و سيرتش از همه به من شبيه‌تر است. غيبتي كند كه مردم دچار حيرت گردند. و بسياري از فرقه‌ها گمراه شوند؛ سپس چون ستاره‌ي تاباني از پرده غيبت به درآيد و زمين را از عدل پر كند، آن گاه كه از ظلم پر شده باشد». [2] مولاي متقيان اميرمومنان، علي بن ابيطالب عليه‌السلام در مژده به آمدن او به شرافت بي‌كران و شجاعت بي‌پايانش فخر مي‌ورزد: «مردي است نيرومند، بزرگي است بخشنده و با صلابت، فرق او به قله‌ي عظمت مي‌سايد، بزرگواري‌اش هميشگي است، به كسي ظلم نمي‌كند، مردي است آماده‌ي كارزار و هميشه پيروز و شجاع است». [3] عالم خلقت مدتي بس طولاني بود كه در انتظار آمدن ختم رسل، محمد مصطفي صلي الله عليه و آله و سلم بود و اينك دل شيفته‌ي خلقت با اين بشارت‌ها هر چه بيش‌تر واله ديدار ختم ولايت و امامت مهدي صاحب الزمان ارواحنا له الفداء مي‌شد. گل‌هاي بوستان امامت هر يك به كلامي به وجودش بشارت دادند. بارش آبشار مليح اين مژده‌هاي ناب عمري به درازاي عمر عصمت دارد: «در دولت مهدي ارواحنا له الفداء زمين بركات خود را ظاهر مي‌كند و آسمان بر او رحمت مي‌بارد. تمام گنج‌هاي پنهان در زمين براي او آشكار مي‌شود، خوشا به حال او كه روزگار خوش مهدي ارواحنا له الفداء را درك كند و به رهنمودهاي حيات بخش او عمل كند». [4] قايم اين امت، نهمين فرزند من است، او امامي است كه قيام به حق مي‌نمايد خداوند زمين را پس از آن كه مرده باشد، به دست او زنده مي‌كند و دين اسلام را بر همه‌ي اديان چيره مي‌سازد هر چند مشركان نخواهند. آگاه باشيد آنان كه در غيبت او با تحمل رنج‌ها و سرزنش بي‌دينان بر عقيده‌ي‌شان استوار بمانند، چون كسي هستند كه در ركاب رسول خدا جهاد كنند». [5] «خداوند به خاطر او بركت آسمان و زمين را بر مردم نازل كند زمين با نور خدا منور گردد و جايي از زمين نباشد مگر آن كه خداوند - عزوجل - در آن پرستش شود». [6] «او از ديده‌ها غايب مي‌شود، اما يادش از دل‌هاي مومنان نمي‌رود. خدا هر دشواري را برايش آسان مي‌كند و ستمگران را به دست او هلاك مي‌سازد». [7] و اين آبشار ريزان بشارت ايمه‌ي هدي، روح حيات و اميد را در كالبد خلقت مي‌دمد آن چنان كه زمين پابرجا بماند و خورشيد هر صبح به اميد ديدارش طلوع كند و هر غروب در حسرت آن ديدار به اميد روز بعد، سر بر كوه صبوري نهد. زلال اميدواري كه با مژده‌ي آمدن آن منجي موعود در عالم خلقت جاري مي‌شود، همان آب حياتي است كه جرعه جرعه بر لب‌هاي خشكيده‌ي منتظران او مي‌چكد. روي او چون ماه است. او مي‌آيد با سبدي پر از عدالت، با آغوشي لبريز از مهر. او مي‌آيد و همه از زلال مهرش سيراب خواهيم شد. خوشا به حالت اگر آن صبح روشن را به چشم ببيني!