رسول خدا(ص) مى‏فرمايد: «از نشانه‏هاى نزديك شدن قيامت و رستاخيز اين است كه يك مرد بدون درد و بيمارى مى‏ميرد». [1]

در روايتى ديگر مى‏فرمايد: «در نزديكى قيامت (ظهور مهدى(عج)) صاعقه‏ها (رعد و برق‏ها كه باعث آتش گرفتن و سوختن مى‏شود) فراوان و پياپى خواهد بود؛ به گونه‏اى كه وقتى شخصى نزد خويشاوندان خود يا گروهى مى‏رود و مى‏پرسد، ديروز چه كسى از شما دچار صاعقه شد و سوخت؟ جواب مى‏شنود: فلانى و فلانى...». [2]
صاعقه به معناى بى‏هوش شدن و از بين رفتن خرد در اثر شنيدن صداى ترسناك و نيز به معناى آتش گرفتن و سوختن آمده است. از اين رو، اشخاصى كه دچار صاعقه مى‏شوند يا عقلشان را از دست مى‏دهند يا بر اثر آتش صاعقه، سوخته‏ [3]
و تبديل به خاكستر مى‏شوند. البته ممكن است صاعقه در اثر انفجار گلوله سلاح‏هاى پيشرفته آن عصر باشد كه هم صداى وحشتناك و هم آتشى سوزنده دارند؛ به گونه‏اى كه هر كس در نزديكى آن باشد، به خاكستر تبديل مى‏گردد و آثارى كه بر انسان‏ها به‏جا مى‏گذارد، جز بيمارى نيست و اين سه بيمارى و بلا تنها از آثار سلاح‏هاى ويرانگر مى‏باشد.
حضرت رسول(ص) در روايتى ديگر مى‏فرمايد: «به هنگام نزديك شدن قيامت و رستاخيز، مرگ‏هاى شديد و در پى آن سال‏هاى پرزلزله خواهد بود». [4]



اميرمؤمنان(ع) در اين باره مى‏فرمايد: «پيش از ظهور قائم(عج) دو گونه مرگ فراوان مى‏گردد: مرگ سرخ و مرگ سفيد كه مرگ سفيد، همان گسترش طاعون است». [5]

امام صادق(ع) مى‏فرمايد: «از نشانه‏هاى قيامت و رستاخيز، گسترش بيمارى فلج و مرگ‏هاى ناگهانى است». [6]
امام كاظم(ع) از قول پيامبر(ص) مى‏فرمايد: «پيدايش مرگ‏هاى ناگهانى، جذام و بواسير، از نشانه‏هاى نزديك شدن قيامت و رستاخيز است». [7]



در كتاب بيان الائمه آمده است: از نشانه‏هاى نزديك شدن ظهور مهدى(عج) گسترش بيمارى وبا و طاعون در سراسر جهان، به ويژه در بغداد و شهرهاى پيرامون آن است كه در نتيجه گروه بسيارى از مردم نابود مى‏گردند. [8]