آن حضرت - صلوات اللَّه عليه - به مقتضاي علمش حکم به باطن مي‏کند، چنان‏که در بحار از نعماني از حضرت ابوعبد اللَّه صادق‏عليه السلام روايت شده که فرمود: در همان حال که مرد به خدمت حضرت قائم‏عليه السلام ايستاده، و آن حضرت به او امر و نهي مي‏کند، ناگاه فرمان مي‏دهد: او را بازگردانند، پس او را به پيش روي آن جناب برمي‏گردانند. دستور مي‏دهد گردنش را بزنند. پس در شرق و غرب کسي نماند جز اين‏که از آن حضرت بيمناک گردد.


و از ارشاد ديلمي از حضرت امام صادق‏عليه السلام روايت است که فرمود: چون قائم آل محمدعليهم السلام قيام کند، در ميان مردم به حکم حضرت داوود حکم مي‏فرمايد، نيازي به شاهد و بيّنه ندارد، خداي تعالي او را الهام مي‏کند؛ پس به علم خود داوري فرمايد و هر قومي را به آنچه در باطن مخفي داشته‏اند، خبر مي‏دهد و دوست خود را از دشمن به نشانه تشخيص مي‏دهد. خداوند سبحان مي‏فرمايد: «إِنَّ فِي ذلِکَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ - وَإِنَّها لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ»؛ [1] البته در اين امر براي اشارت‏دانان نشانه‏هاي عبرت‏آميزي هست، و آن بر سر راهي پايدار است. [2] .


و از عبد اللَّه بن المغيره روايت شده که امام صادق‏عليه السلام فرمود: هنگامي که قائم‏عليه السلام بپاخيزد، پانصد نفر از قريش را بپا مي‏دارد و گردنشان را مي‏زند، سپس پانصد نفر ديگر را به همان ترتيب بپا مي‏دارد و گردنشان را مي‏زند، تا شش بار اين کار را انجام مي‏دهد. پرسيدم: آيا در آن هنگام شماره اين‏ها اين قدر است؟ فرمود: آري، از خودشان و پيروانشان. [3] .


و از آن حضرت منقول است که فرمود: هرگاه قائم‏عليه السلام بپاخيزد مسجد الحرام را تا به حدّ بناي اصلي منهدم مي‏کند و مقام ابراهيم را به جايي که سابقاً در آن بوده، باز مي‏گرداند و دست بني شيبه را قطع مي‏نمايد، بالاي کعبه مي‏آويزد و بر آن مي‏نويسد: اين‏ها دزدان کعبه‏اند. [4] .


مي‏گويم: مطالبي در اين زمينه سابقاً گذشت و ان شاء اللَّه تعالي در بخش‏هاي قتل کافران و هدم بناهاي کفر و نفاق نيز مطالبي خواهد آمد.